วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

วิทยานิพนธ์ฉนับนี้ เป็นการวิจัยเพื่อหาระดับความเชื่อมั่นของการทดสอบอัตราการขยายตัวของรอยร้าวเนื่องจากความล้า โดยใช้ข้อมูลการทดสอบจาก 2 แหล่ง คือข้อมูลการทดสอบอัตราการขยายตัวของรอยร้าวจากความล้าของวัสดุ SA335 P22 และข้อมูลการทดสอบของวัสดุเหล็กเพลาขาว ซึ่งใช้ชิ้นทดสอบแบบ compact specimen ที่มีความกว้าง 51 มิลลิเมตรและ 25.50 มิลลิเมตร ในการวิเคราะห์ได้เลือกปัจจัยที่คาดว่าจะมีอิทธิพลต่อการกระจายของข้อมูล นำปัจจัยที่เลือกมาทดสอบความมีนัยสำคัญของอิทธิพลต่อการกระจายของผลทดสอบ ซึ่งพบว่าการกระจายของข้อมูลเกิดจากอิทธิพลเนื่องจากความผิดพลาดแบบสุ่มโดยไม่มีอิทธิพลอย่างมีนัยสำคัญจากปัจจัยที่เลือกมาทดสอบ และในการหาระดับความเชื่อมั่นนี้ใช้การประยุกต์จากทฤษฎีการวิเคราะห์ความถดถอย ซึ่งได้ผลว่าระดับความเชื่อมั่นของข้อมูลการทดสอบอัตราการขยายตัวของรอยร้าวจากความล้าของวัสดุ SA335 P22 มีระดับความเชื่อมั่นที่ระดับ 90% และระดับความเชื่อมั่นของข้อมูลการทดสอบของวัสดุเหล็กเพลาขาวมีระดับความเชื่อมั่นที่ระดับ 80%