วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2530

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกรต่อการเขียนพยัญชนะไทยของเด็กก่อนวัยเรียนสองภาษาในจังหวัดปัตตานี กลุ่มตัวอย่างเป็นเด็กก่อนวัยเรียนชั้นเตรียมภาษาไทยในภาคฤดูร้อนของโรงเรียนบ้านสะบารัง อำเภอเมือง จังหวัดปัตตานี จำนวน 22 คน ซึ่งได้รับการคัดเลือกแบบเจาะจง (Purposive Sampling) แบ่งเป็นกลุ่มควบคุม 11 คน กลุ่มทดลอง 11 คน โดยการนำคะแนนทดสอบความรู้ในการเขียนพยัญชนะไทย 20 ตัว มีคะแนนเต็ม 100 คะแนน จากแบบทดสอบก่อนการทดลองมาเรียงลำดับ และหาค่าเฉลี่ย ให้ค่าเฉลี่ยทั้งสองกลุ่มใกล้เคียงกันแล้วจับสลากเข้ากลุ่มควบคุม และกลุ่มทดลอง การวิจัยนี้ใช้การทดลองแบบกลุ่มควบคุม กลุ่มทดลอง ทดสอบก่อนและหลังการทดลอง กลุ่มควบคุมและกลุ่มทดลองได้รับการสอนเขียนพยัญชนะไทยแบบเดียวกัน แต่กลุ่มทดลองจะได้รับการเสริมแรงด้วยเบี้ยอรรถกรเมื่อได้คะแนนการเขียนจากแบบประเมินการเขียนพยัญชนะไทยถึงเกณฑ์ที่กำหนดไว้ ส่วนกลุ่มควบคุมไม่ได้รับการเสริมแรงเมื่อสิ้นสุดการทดลอง ผู้วิจัยนำแบบทดสอบการเขียนพยัญชนะไทยมาทดสอบหลังการทดลอง เพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ในการเขียนพยัญชนะไทย นำข้อมูลที่ได้มาวิเคราะห์ค่าเฉลี่ย (X̅ ) ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) วิเคราะห์ความแตกต่างของคะแนนจากแบบสอบการเขียนพยัญชนะไทยด้วยวิธีการทดสอบค่าที (t-test) ผลการวิจัยพบว่าเด็กก่อนวัยเรียนในกลุ่มทดลองมีสัมฤทธิผลในการเขียนพยัญชนะไทยสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .01