วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อทราบถึงกระบวนการผลิตและการนำเสนอการแสดงตลกในสื่อวีดิทัศน์ รวมถึงเทคนิคของสื่อวีดิทัศน์ที่นำมาใช้เสริมอารมณ์ของสื่อและเพื่อทราบถึงโครงสร้าง รูปแบบและเนื้อหาการแสดงตลกที่ปรากฏอยู่ในสื่อวีดิทัศน์ ระเบียบวิธีวิจัยที่ใช้ในการศึกษา คือ การวิจัยเชิงคุณภาพและทฤษฎีแนวคิดที่ใช้ในการศึกษา ได้แก่ ทฤษฎีการเล่น ทฤษฎีการแสดงแบบบทเปิด แนวคิดการผลิตรายการโทรทัศน์ แนวคิดตรรกะของตลก ทั้งนี้ผลของการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. กระบวนการผลิตวีดิทัศน์ตลก ไม่ได้ใช้เทคนิคพิเศษของสื่อเพื่อเสริมอารมณ์ของสื่อให้คงไว้มากนัก และเป็นกระบวนการในระดับทุนต่ำ (Low Cost Production) เป็นเสมือนการบันทึกเหตุการณ์เท่านั้น 2. โครงสร้างของตลกมีลักษณะแบบกลุ่ม ส่วนโครงสร้างการแสดงประกอบด้วยตัวปูเรื่อง มีแม่คู่ตัวรับมุข มีตัวดิ้นเพิ่มอรรถรส ตัวเจ็บ ตัวโง่และตัวอีสาน และไม่มีตลกประเภทเดี่ยวหรือตลกประเภทคู่เลย 3. รูปแบบการแสดงตลก แบ่งได้เป็น 3 แบบ คือ แบบที่มีแกนเรื่อง แบบที่ไม่มีแกนเรื่องและแบบผสม 4. เนื้อหาที่ปรากฏอยู่ในสื่อวีดิทัศน์มีความหลากหลาย ส่วนใหญ่เป็นการเล่นตลกกับเรื่องราวในชีวิตประจำวันใช้การนำเสนอเนื้อหาในลักษณะบทเปิด การสร้างความหมายและสัญญะต่างๆ เป็นไปเพื่อสร้างความบันเทิงให้แก่ผู้ชมเป็นหลักโดยมิได้มีความหมายเพื่อการรณรงค์ใดๆ