งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการสัมผัสมลพิษทางอากาศภายในอาคารของนักเรียนในโรงเรียนระดับประถมศึกษา โดยตรวจวัดปริมาณฝุ่นละอองขนาดไม่เกิน 10 ไมครอน (PM10) และองค์ประกอบทางเคมี ในโรงเรียนเขตเมืองที่มีการจราจรหนาแน่น 3 แห่ง และโรงเรียนในเขตพื้นที่นอกเขตเมือง 3 แห่ง ระหว่างเดือนตุลาคม 2554 – มีนาคม 2555 โดยการเก็บปริมาณฝุ่นละออง PM10 ในช่วงการเรียนการสอนตั้งแต่วันจันทร์ – ศุกร์ เวลา 09.00-16.00 น. ด้วยเครื่องตัวอย่างเก็บอากาศแบบปริมาตรต่ำ (Airmetrics Minivol) ที่อัตราการไหล 5 ลิตรต่อนาที ผลการศึกษาพบว่า PM10 ภายในอาคารโรงเรียนในพื้นที่เขตเมืองมีค่าอยู่ในช่วง 14.3 ? 0.4–40.7 ? 5.3 ?gm-3 ส่วนโรงเรียนในพื้นที่นอกเมืองมีค่าอยู่ในช่วง 22.4 ? 6.2 - 30.6 ? 7.6 ?gm-3 ส่วนปริมาณ PM10 ภายนอกอาคารของโรงเรียนในพื้นที่เขตเมืองมีค่าอยู่ในช่วง 98.3 ? 16.4 - 137.5 ? 21.4 ?gm-3 ซึ่งมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญกับ PM10 ภายนอกอาคารของโรงเรียนนอกเมือง ซึ่งมีค่าอยู่ในช่วง 100.7 ? 88.8 - 107.9 ? 47.3 ?gm-3 ความสัมพันธ์ระหว่างระดับของมลพิษทางอากาศภายในและภายนอกอาคาร (I/O ratio) มีค่าอยู่ในช่วง 0.21-0.35 ซึ่งค่าที่น้อยกว่า 1 แสดงให้เห็นว่ามลพิษภายนอกอาจมีผลส่งผลมลพิษภายในอาคาร การวิธีวิเคราะห์องค์ประกอบหลัก (Principle Component Analysis : PCA) เพื่อจำแนกสัดส่วนแหล่งมลพิษทางอากาศจากองค์ประกอบทางเคมี พบว่าแหล่งกำเนิดมลพิษคาดว่าจะมาจากการรวมกันของ 3 แหล่ง ซึ่งได้แก่ มลพิษจากการจราจร ฝุ่นจากถนน และจากแหล่งกำเนิดตามธรรมชาติ