วัตถุประสงค์: เพื่อศึกษาประสบการณ์การบาดเจ็บ ผลกระทบ และการจัดการการบาดเจ็บของผู้ได้รับบาดเจ็บและครอบครัวจากเหตุระเบิดในพื้นที่อำเภอหาดใหญ่ จังหวัดสงขลา

วิธีการศึกษา: ผู้ให้ข้อมูลในการศึกษาครั้งนี้ คือ ผู้ได้รับบาดเจ็บและครอบครัวจากเหตุระเบิดในพื้นที่อำเภอหาดใหญ่ ที่มารับการรักษาในโรงพยาบาลของรัฐและโรงพยาบาลเอกชนของอำเภอหาดใหญ่ จำนวนทั้งหมด 25 ราย แบ่งเป็นผู้ได้รับบาดเจ็บ จำนวน 21 ราย โดยเลือกแบบเจาะจง แบ่งตามระดับความรุนแรงของผลกระทบที่ได้รับ และครอบครัวของผู้ได้รับบาดเจ็บ จำนวน 4 ราย คัดเลือกโดยเป็นผู้ที่มีความใกล้ชิดกับผู้ได้รับบาดเจ็บในฐานะเป็นผู้ดูแลหลักหรือเป็นสมาชิกสายตรงที่อาศัยอยู่ด้วยกันกับผู้ได้รับบาดเจ็บจนถึงปัจจุบัน การเก็บรวบรวมข้อมูลใช้เทคนิคการสัมภาษณ์แบบเจาะลึก โดยใช้แบบสอบถามที่ผู้วิจัยได้ได้พัฒนาขึ้น

ผลการศึกษา: ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ ผู้ให้ข้อมูลให้ความหมายของการได้รับบาดเจ็บจากเหตุระเบิดสะท้อนออกมาใน 4 ลักษณะ คือ 1) เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ที่ก่อความไม่สงบ 2) เหมือนอยู่ในเหตุการณ์ที่รุนแรง 3) เป็นเหตุการณ์ที่ส่งผลต่อคนจำนวนมาก และ 4) เป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับเคราะห์กรรม สำหรับการได้รับความช่วยเหลือจากเหตุการณ์ระเบิดผู้ให้ข้อมูลสะท้อนความรู้สึกต่อการช่วยเหลือที่ได้รับขณะเกิดเหตุระเบิดใน 2 ลักษณะ คือ 1) ประทับใจในความช่วยเหลือ และ 2) คิดว่าได้รับการช่วยเหลือไม่เท่าเทียมกันและไม่เพียงพอ สำหรับผลกระทบที่ได้รับจากเหตุการณ์ระเบิดแบ่งเป็น 3 ด้าน คือ 1) ผลกระทบทางกาย 2) ผลกระทบทางจิตใจ และ 3) ผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจและสังคม สำหรับผลกระทบทางกายแบ่งเป็น 2 ลักษณะ คือ 1) บาดเจ็บและสูญเสียอวัยวะ 2) เคลื่อนไหวลำบากและปฏิบัติกิจวัตรประจำวันได้ลดลง ผลกระทบทางจิตใจสามารถแบ่งเป็น 3 ลักษณะ คือ 1) โกรธ 2) กลัวและหวาดระแวง และ 3) ยอมรับในเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น และผลกระทบทางด้านเศรษฐกิจและสังคมแบ่งเป็น 3 ลักษณะ คือ 1) เปลี่ยนแปลงบทบาททางครอบครัว 2) รายได้ลดลง 3) สังคมหดหาย ชีวิตขาดความรื่นเริง นอกจากนี้ พบว่าผู้ให้ข้อมูลมีกระบวนการจัดการการบาดเจ็บแบ่งได้ 2 ลักษณะ คือ 1) การแก้ไขปัญหาด้วยตนเอง และ 2) การบอกเรื่องราวกับบุคคลอื่น นอกจากนี้ผู้ให้ข้อมูลได้เสนอแนะแนวทางในระบบการช่วยเหลือที่ต้องการแบ่งเป็น 4 ลักษณะ คือ 1) ให้มีการดูแลอย่างต่อเนื่อง 2) ให้มีระบบจำแนกความช่วยเหลือรายบุคคลที่ชัดเจน 3) ให้มีสิทธิเลือกสถานพยาบาล และ 4) ให้มีระบบการนำส่งที่รวดเร็ว

สรุป: จากการศึกษาครั้งนี้ ทำให้ได้องค์ความรู้เป็นข้อมูลพื้นฐานในการเตรียมรับสถานการณ์ที่อาจเกิดข้น และวางแผนส่งเสริมการปฏิบัติงานของหน่วยงานที่เกี่ยวข้องเพื่อตอบสนองความต้องการของผู้ได้รับบาดเจ็บและครอบครัว ครอบคลุมทั้งด้านร่างกาย จิตสังคม และจิตวิญญาณ