วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2555

การศึกษาวิจัย เรื่องข้อจำกัดทางกฎหมายภาษีท้องถิ่นต่อการพัฒนาธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ (ประเภทอาคาร) มีวัตถุประสงค์ 4 ประการ คือ 1) เพื่อศึกษาลักษณะธุรกิจอสังหาริมทรัพย์และภาษีอากรที่เกี่ยวข้อง 2) เพื่อศึกษาแนวคิดและทฤษฎีทั่วไปของภาษีท้องถิ่นของประเทศไทยและต่างประเทศ 3) เพื่อศึกษาปัญหาภาษีท้องถิ่นกับการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ 4) เพื่อเสนอแนวทางที่เหมาะสมในการส่งเสริมการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ โดยใช้การวิจัยเชิงวิเคราะห์ โดยการรวบรวม วิเคราะห์ข้อมูล และหาข้อสรุป ด้วยวิธีการศึกษาจากเอกสารที่เป็นภาษาไทยและภาษาต่างประเทศ ขอบเขตของการศึกษาเกี่ยวข้องกับการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ และปัญหาในการจัดเก็บภาษีท้องถิ่นที่อาจส่งผลต่อการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ รวมถึงศึกษาภาษีท้องถิ่นของต่างประเทศ เพื่อนำมาวิเคราะห์และหาแนวทางพัฒนากฎหมายภาษีท้องถิ่น เพื่อส่งเสริมการลงทุนภาคธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ แต่จะไม่ศึกษาถึงขั้นตอนการอุทธรณ์และการชำระค่าปรับเพิ่มตามกฎหมายภาษีท้องถิ่นนั้น ๆ ผลจากการศึกษาพบว่ากฎหมายภาษีท้องถิ่นฉบับปัจจุบันได้ประกาศบังคับใช้มาเป็นเวลานาน และไม่สอดคล้องกับสภาพเศรษฐกิจและสังคม อีกทั้ง ไม่ส่งเสริมการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในท้องถิ่นต่างๆ ได้ และไม่สอดคล้องกับหลักเกณฑ์ภาษีอากรที่ดีอันประกอบไปด้วย หลักความแน่นอน หลักความเป็นธรรม หลักการอำนวยรายได้ และหลักความเป็นไปได้ในทางปฏิบัติ ดังนั้น ผู้ศึกษาจึงเสนอแนะให้มีการแก้ไขปรับปรุงกฎหมายภาษีท้องถิ่นที่ใช้อยู่ในปัจจุบัน โดยกำหนดอัตราภาษีท้องถิ่นขั้นสูงสุดไว้ และให้อำนาจแต่ละองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นเป็นผู้กำหนดอัตราภาษีที่เหมาะสมกับท้องถิ่นของตนเอง อันจะส่งผลให้เกิดมาตรการบรรเทาภาระภาษีท้องถิ่น เพื่อเป็นการส่งเสริมการประกอบธุรกิจอสังหาริมทรัพย์ในท้องถิ่นนั้นๆ