วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษากระบวนการสื่อสารระหว่างผู้กำกับการขับร้องและนักร้องในการบันทึกเสียงเพลงไทยสากล ศึกษาคุณสมบัติของนักร้องและปัจจัยที่มีผลต่อการสื่อสารของผู้กำกับการขับร้อง และศึกษาทัศนคติของผู้กำกับการขับร้องและนักร้องที่มีต่อการพัฒนาการขับร้องเพลงไทยสากล โดยใช้การวิจัยแบบสหวิธีการ ซึ่งประชากรกลุ่มตัวอย่าง ได้แก่ 1) ผู้กำกับการขับร้อง จำนวน 21 คน ใช้การสัมภาษณ์เชิงลึก 2) ผู้กำกับการขับร้องต่างประเทศ จำนวน 7 คน ใช้แบบสัมภาษณ์ผ่านทางอีเมล์ 3) นักร้อง จำนวน 80 คน ใช้แบบสอบถาม ทั้งนี้ได้วิเคราะห์โดยใช้แนวความคิดเกี่ยวกับเพลงและดนตรีกับการสื่อสาร และแนวคิดเรื่องการสื่อสารระหว่างบุคคล ผลการวิจัยพบว่า : 1. กระบวนการสื่อสารระหว่างผู้กำกับการขับร้องและนักร้องในการบันทึกเสียงเพลงไทยสากล ประกอบด้วย 3 ขั้นตอน คือ การสื่อสารก่อนการบันทึกเสียง การสื่อสารระหว่างการบันทึกเสียง และการสื่อสารหลังการบันทึกเสียง 2. คุณสมบัติของนักร้องและปัจจัยต่างๆ ที่มีผลต่อการสื่อสารของผู้กำกับการขับร้องในการบันทึกเสียงเพลงไทยสากล ได้แก่ ความสามารถด้านสื่อสารอารมณ์เพลง ทักษะในการร้องเพลงและดนตรี สภาพร่างกายและจิตใจ ความมีวินัย เอกลักษณ์เฉพาะตัวในการร้อง ความถือตัวเองเป็นสำคัญ ทัศนคติ สภานภาพทางสังคม เพศ วัย ความสนิทสนมคุ้นเคย บรรยากาศในการทำงาน บุคคลอื่น เวลา อุปกรณ์และสภาพแวดล้อมของห้องบันทึกเสียง และอำนาจตัดสินใจในงาน 3. นักร้องที่จะพัฒนาตนเองได้ดีขึ้นอยู่กับลักษณะทางกายภาพที่เอื้ออำนวย ความมุ่งมั่นตั้งใจจริง ทัศนคติต่อการขับร้องที่ถูกต้อง สภาพแวดล้อม การฝึกฝน การรักษาสุขภาพกายและใจ การเปิดรับความรู้ใหม่ๆ การประเมินการร้องเพลงของตนเอง การค้นหาเอกลักษณ์ในการร้องเพลงที่เหมาะสมกับตนเอง