| ชื่อเรื่อง | : | การศึกษาเปรียบเทียบผลการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทในผู้ป่วยที่มีประวัติการแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือยาอะเซตามิโนเฟนแบบเฉียบพลัน ระหว่างกลุ่มทีมีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนังกับกลุ่มที่มีอาการต่อระบบทางเดินหายใจ |
| นักวิจัย | : | ภัทรวรรณ ภูติวรนาถ |
| คำค้น | : | ไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลท , การแพ้ยา , แอสไพริน , ยาแก้ปวด , อะเซตามิโนเฟน |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | เจตทะนง แกล้วสงคราม , เกียรติ รักษ์รุ่งธรรม , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะแพทยศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2551 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/13934 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551 ที่มา : การวินิจฉัยภาวะแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือ ยาอะเซตามิโนเฟนที่ได้มาตรฐานที่สุดคือการทดลองรับประทานยาที่มีอาการแพ้ แต่ผู้ป่วยต้องนอนโรงพยาบาลขณะทำการทดสอบ และเสี่ยงกับผลข้างเคียงที่รุนแรง การทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทเป็นวิธีทางเลือกในผู้ป่วยแพ้ยากลุ่มนี้ชนิดที่มีอาการต่อระบบทางเดินหายใจ โดยสามารถทดสอบแบบผู้ป่วยนอกได้อย่างปลอดภัย ปัจจุบันยังไม่มีการศึกษาที่นำการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกมาทดสอบในผู้ป่วยแพ้ยากลุ่มนี้ชนิดที่มีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนัง เปรียบเทียบกับผู้ป่วยแพ้ยากลุ่มนี้ชนิดที่มีอาการต่อระบบทางเดินหายใจมาก่อน เครื่องมือและวิธีวิจัย : ผู้ป่วย 17คน ที่มีประวัติแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือ ยาอะเซตามิโนเฟนที่มีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนัง และผู้ป่วย 17คน ที่มีอาการต่อระบบทางเดินหายใจ ได้รับการ ทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทแบบผู้ป่วยนอกตามแนวทางของ EAACI/GA2LEN โดยผลบวกของการทดสอบ คือ คะแนนทางอาการแสดง [มากกว่าหรือเท่ากับ] 5 และ/หรือ ปริมาตรรวมของโพรงจมูกลดลงหลังทำการทดสอบร้อยละ 25 จากการตรวจด้วย เครื่องอะคูสติกไรโนเมตรีย์ โดยมีอาสาสมัครที่ไม่แพ้ยาในกลุ่มนี้ 9 รายร่วมทดสอบและไม่พบผลบวกในอาสาสมัครเลย ผลการวิจัย : พบผลบวกในผู้ป่วย 9 จาก 17 คน (52.94%) ในกลุ่มที่มีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนัง และ 12 ใน 17 คน(70.59%) ของกลุ่มที่มีอาการต่อระบบทางเดินหายใจโดยผลการกระตุ้นทางจมูกของ 2 กลุ่ม ไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p > 0.05)และไม่มีผู้ป่วยหรืออาสาสมัครรายใดที่เกิดผลข้างเคียงจากการทดสอบที่รุนแรง หรือต้องเข้ารับการรักษาตัวในโรงพยาบาลจากการทดสอบ สรุปผลการวิจัย : การทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทมีประโยชน์ในการวินิจฉัยผู้ป่วยที่มีประวัติแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือยาอะเซตามิโนเฟน โดยช่วยเลี่ยงการทดสอบการรับประทานยาที่มีอาการแพ้โดยไม่จำเป็น ทั้งในผู้ป่วยแพ้ยากลุ่มนี้ชนิดที่มีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนังแบบเฉียบพลันและกลุ่มที่มีอาการต่อระบบทางเดินหายใจ โดยไม่มีผลข้างเคียงที่รุนแรงจากการทดสอบดังนั้นการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทจึงเป็นทางเลือกในการวินิจฉัยภาวะแพ้ยากลุ่มนี้ ที่สามารถทำการทดสอบแบบผู้ป่วยนอกได้อย่างปลอดภัย |
| บรรณานุกรม | : |
ภัทรวรรณ ภูติวรนาถ . (2551). การศึกษาเปรียบเทียบผลการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทในผู้ป่วยที่มีประวัติการแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือยาอะเซตามิโนเฟนแบบเฉียบพลัน ระหว่างกลุ่มทีมีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนังกับกลุ่มที่มีอาการต่อร.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ภัทรวรรณ ภูติวรนาถ . 2551. "การศึกษาเปรียบเทียบผลการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทในผู้ป่วยที่มีประวัติการแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือยาอะเซตามิโนเฟนแบบเฉียบพลัน ระหว่างกลุ่มทีมีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนังกับกลุ่มที่มีอาการต่อร".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. ภัทรวรรณ ภูติวรนาถ . "การศึกษาเปรียบเทียบผลการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทในผู้ป่วยที่มีประวัติการแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือยาอะเซตามิโนเฟนแบบเฉียบพลัน ระหว่างกลุ่มทีมีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนังกับกลุ่มที่มีอาการต่อร."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551. Print. ภัทรวรรณ ภูติวรนาถ . การศึกษาเปรียบเทียบผลการทดสอบโดยการกระตุ้นทางจมูกด้วยสารไลซีนอะเซทิลซาลิไซเลทในผู้ป่วยที่มีประวัติการแพ้ยากลุ่มแอสไพริน/ยาแก้ปวดอักเสบที่ไม่มีสารสเตียรอยด์ และ/หรือยาอะเซตามิโนเฟนแบบเฉียบพลัน ระหว่างกลุ่มทีมีอาการต่อเยื่อบุและผิวหนังกับกลุ่มที่มีอาการต่อร. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2551.
|
