ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การแยกประเภทพืชไร่ด้วยการวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิง

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การแยกประเภทพืชไร่ด้วยการวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิง
นักวิจัย : พีระพงษ์ อุฑารสกุล
คำค้น : พืชไร่ -- การจำแนก , โพลาไรเซชัน (ไฟฟ้า) , การกระเจิง (ฟิสิกส์)
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : ฉัตรชัย ไวยาพัฒนกร , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. บัณฑิตวิทยาลัย
ปีพิมพ์ : 2540
อ้างอิง : 9746381989 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/12634
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

งานวิจัยจำนวนมากศึกษาการแยกประเภทพืชไร่โดยอาศัยการพิจารณาสถานะการโพลาไรซ์ของคลื่นที่กระเจิงกลับ เพื่อหาสมบัติการกระเจิงของพืชไร่และใช้ค่านี้ในการจำแนกชนิด ซึ่งงานวิจัยเหล่านั้นมีการวิเคราะห์ผลที่ใช้ได้เฉพาะกลุ่มเป้าหมาย โดยไม่ได้ทำการวิเคราะห์ด้วยวิธีต่างๆ บนเป้าหมายชนิดเดียวกัน ทำให้ไม่ทราบความสามารถในการใช้งานของแต่ละวิธีได้ ดังนั้นในงานวิจัยนี้จึงสร้างระบบวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิงเพื่อเก็บข้อมูลและวิเคราะห์ด้วยวิธีการต่างๆ เปรียบเทียบผลพร้อมทั้งเสนอแนวทางใหม่ในการวิเคราะห์เพื่อแยกประเภทพืชไร่ ระบบวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิงที่สร้างขึ้นเป็นระบบเสมือนเอกสถิตบนภาคพื้นดินย่านความถี่ 3.3 ถึง 4.2 GHz โดยที่สามารถปรับสายอากาศส่งและรับได้ 4 กรณี (HH HV VH และ VV) ระบบวัดนี้ศึกษาการแยกประเภทพืชไร่ทั้ง 7 ชนิดอันได้แก่ ข้าวโพด ข้าวฟ่าง ถั่วเหลือง งา ฝ้าย ถั่วเขียว และทานตะวัน ข้อมูลที่วัดได้จะนำมาหาค่าองค์ประกอบทั้ง 4 ของเมทริกซ์การกระเจิงเพื่อใช้บอกความแตกต่างของพืชไร่แต่ละชนิดด้วยการวิเคราะห์แบบต่างๆ 5 วิธีคือ 1) การวิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ยเลขคณิตและความแปรปรวนของแต่ละองค์ประกอบของเมทริกซ์การกระเจิง 2) การวิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ยเลขคณิตของสององค์ประกอบของเมทริกซ์การกระเจิง 3) การวิเคราะห์ด้วยระดับขั้นการโพลาไรซ์ 4) การวิเคราะห์ด้วยสถานะการโพลาไรซ์บนทรงกลมปวงกาเร และ 5) การวิเคราะห์ด้วยระยะห่างระหว่างกลุ่มขั้วเหมือนและกลุ่มขั้วต่าง ซึ่งเป็นวิธีใหม่ที่เสนอขึ้นในงานวิจัยนี้ ผลการวิเคราะห์ด้วยวิธีต่างๆ พบว่าสามารถใช้ในการแยกประเภทพืชไร่ได้ เพราะกลุ่มข้อมูลของพืชไร่ชนิดเดียวกันอยู่ใกล้กัน และแยกออกจากชนิดอื่นๆ การวิเคราะห์ด้วยระยะห่างระหว่างกลุ่มขั้วเหมือนและกลุ่มขั้วต่าง สามารถแยกชนิดของพืชไร่ได้ดีที่สุด แต่วิธีนี้ใช้ชุดของข้อมูลทั้งช่วงความถี่จึงทำให้การจำแนกชนิดมีส่วนเผื่อกว้างกว่าวิธีอื่น ซึ่งถ้าพิจารณาเฉพาะ 4 วิธีแรก พบว่าการวิเคราะห์ด้วยค่าเฉลี่ยเลขคณิตและความแปรปรวนของ SHH และ SVH ให้ความถูกต้องมากที่สุด แต่วิธีนี้ไม่สามารถบอกถึงพฤติกรรมของคลื่นที่กระเจิงกลับจากพืชไร่ได้ เมื่อเทียบกับการใช้ระดับขั้นการโพลาไรซ์ หรือการใช้สถานะการโพลาไรซ์ ที่สามารถบอกถึงสมบัติโพลาไรเซชันของคลื่นที่กระเจิงกลับจากพืชไร่ได้ เมื่อพิจารณาความถูกต้องของการแยกประเภทพืชไร่ด้วยวิธีต่างๆ พบว่าอยู่ในช่วง 47 ถึง 70 ตำแหน่ง (จากทั้งหมด 70 ตำแหน่ง) แสดงว่าระบบวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิงที่

บรรณานุกรม :
พีระพงษ์ อุฑารสกุล . (2540). การแยกประเภทพืชไร่ด้วยการวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิง.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พีระพงษ์ อุฑารสกุล . 2540. "การแยกประเภทพืชไร่ด้วยการวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิง".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
พีระพงษ์ อุฑารสกุล . "การแยกประเภทพืชไร่ด้วยการวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิง."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540. Print.
พีระพงษ์ อุฑารสกุล . การแยกประเภทพืชไร่ด้วยการวัดโพลาไรเซชันของคลื่นกระเจิง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2540.