วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2539

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาบทเรียนโมดูลเรื่อง การสร้างแบบและการตัดเย็บเสื้อฮาวาย วิชาช่างเสื้อผ้าชาย โรงเรียนฝึกอาชีพกรุงเทพมหานคร เพื่อหาประสิทธิภาพของบทเรียนโมดูลที่สร้างขึ้นตามเกณฑ์ 85/85 ปละเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มควบคุม เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยครั้งนี้ คือ บทเรียนโมดูลจำนวน 4 หน่วยการเรียน นำไปทดลองกับกลุ่มตัวอย่าง ซึ่งเป็นนักศึกษาหลักสูตรวิชาชีพระยะสั้น วิชาช่างเสื้อผ้าชาย โรงเรียนฝึกอาชีพกรุงเทพมหานคร รุ่นที่ 1 ปีการศึกษา 2539 จำนวนประชากรทั้งหมด 11 คน และทำการวิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และการทดสอบค่า t-test ผลการวิจัยพบว่า บทเรียนโมดูลที่สร้างขึ้นนี้ นักศึกษาสามารถนำไปศึกษาได้ด้วยตนเองซึ่งบทเรียนโมดูลที่พัฒนาขึ้นมีประสิทธิภาพ 91.21/87.50 สูงกว่าเกณฑ์ที่กำหนด และผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนของกลุ่มทดลองสูงกว่ากลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ซึ่งสอดคล้องกับสมมติฐานที่เสนอไว้