| ชื่อเรื่อง | : | แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับการออกแบบโครงข่าย WDM บนพื้นฐานโครงสร้างรูปวงหวนหลายวง ที่สามารถปกป้องความเสียหายของข่ายเชื่อมโยง |
| นักวิจัย | : | วสันต์ ติระศิริกุล |
| คำค้น | : | การมัลติเพลกซ์แบบแบ่งความยาวคลื่น , เครือข่ายคอมพิวเตอร์ , แบบจำลองทางคณิตศาสตร์ |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | ลัญฉกร วุฒิสิทธิกุลกิจ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิศวกรรมศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2544 |
| อ้างอิง | : | 9740306713 , http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/10769 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544 เสนอแบบจำลองคณิตศาสตร์สำหรับปัญหาการจัดสรรเส้นทาง และความยาวคลื่นในโครงข่าย WDM ที่มีโครงสร้างรูปวงแหวนวงเดียวและวงแหวนหลายวง สำหรับสภาวะการทำงานปกติและสภาวะที่เกิดความเสียหายของหนึ่งข่ายเชื่อมโยง เทคนิคการสร้างแบบจำลองทางคณิตศาสตร์แบบ integer linear programming (ILP) ได้ถูกพัฒนาเพื่อหาต้นทุนซึ่งวัดจากจำนวนเส้นใยแก้วนำแสง และจำนวนพอร์ตของโครงข่ายที่ต่ำที่สุด โดยแบบจำลองที่พิจารณาต้นทุนทั้ง 2 แบบในการศึกษาวิจัยนี้มีความคล้ายคลึงกันมาก โดยต้นทุนจำนวนเส้นใยแก้วนำแสงเปรียบได้กับจำนวนพอร์ต ที่ใช้เชื่อมต่อระหว่างโนดทางแสง นั่นคือเป็นพอร์ตที่ใช้รองรับเส้นใยแก้วนำแสง ขณะที่ต้นทุนของพอร์ต คือจำนวนพอร์ตที่ใช้รองรับทั้งส่วนของเส้นใยแก้วนำแสงและพอร์ตที่ใช้สำหรับ Add-Drop ในโครงข่ายรูปวงแหวนวงเดียว การวิจัยนี้ได้เสนอค่าของเขตจำนวนเส้นใยแก้วนำแสงต่ำสุด ของโครงข่ายที่คำนึงถึงข่ายเชื่อมโยงเสียหายแบบใหม่ ซึ่งค่าขอบเขตนี้ได้ถูกใช้เป็นมาตรฐานสำหรับการเปรียบเทียบโครงข่าย ที่มีการปกป้องความเสียหายแบบ path protection และ line protection จากผลการทดสอบพบว่า เกือบทุกกรณีของโครงข่ายที่มีขนาด 4 โนดถึง 9 โนด ต้นทุนจำนวนเส้นใยแก้วนำแสงของโครงข่ายกรณีที่มีอุปกรณ์แปลงผันความยาวคลื่น โดยมีการปกป้องความเสียหายแบบ path protection จะมีค่าต้นทุนจำนวนเส้นใยแก้วนำแสงเท่ากับค่าขอบเขตต่ำสุดที่คำนวณได้ อย่างไรก็ตามเมื่อโครงข่ายเดียวกันนี้ได้รับการปกป้องความเสียหายแบบ line protection ต้นทุนจำนวนเส้นใยแก้วนำแสงของโครงข่าย จะมีค่าเท่ากับหรือมากกว่าค่าขอบเขตต่ำที่สุด สำหรับการออกแบบโครงข่ายที่มีโครงสร้างรูปวงแหวนหลายวง วิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้เสนอการเปรียบเทียบแบบจำลอง ที่คำนึงถึงต้นทุนของจำนวนเส้นใยแก้วนำแสง กับแบบจำลองที่คำนึงถึงต้นทุนของพอร์ต เพื่อที่จะออกแบบโครงข่ายให้มีต้นทุนรวมต่ำที่สุด จากผลการทดสอบพบว่า ต้นทุนรวมของโครงข่ายที่มีขนาด 4 โนดและวงแหวนที่เป็นไปได้ 3 วง เมื่อออกแบบโครงข่ายที่พิจารณาต้นทุนของพอร์ตจะมีต้นทุนรวมที่ดีกว่า การออกแบบโครงข่ายที่พิจารณาต้นทุนจำนวนเส้นใยแก้วนำแสง เพราะสามารถลดทั้งจำนวนพอร์ตและจำนวนเส้นใยแก้วนำแสง ในขณะที่การออกแบบที่คำนึงถึงจำนวนเส้นใยแก้วนำแสง สามารถลดได้เฉพาะจำนวนเส้นใยแก้วนำแสงเพียงอย่างเดียว ดังนั้นการออกแบบที่คำนึงต้นทุนของพอร์ต จึงเหมาะสมกับการออกแบบโครงข่าย WDM อย่างไรก็ตามแบบจำลองจะมีความซับซ้อนมากในเชิงของเวลาการคำนวณหาผลเฉลย จากผลการทดสอบพบว่า การหาผลเฉลยของการออกแบบโครงข่ายรูปวงแหวนหลายวงจะใช้เวลาค่อนข้างนาน แม้โครงข่ายจะมีขนาดเล็กก็ตาม นอกจากนั้นในกรณีโครงข่ายที่มีการปกป้องความเสียหายแบบ path protection โดยไม่มีอุปกรณ์แปลงผันความยาวคลื่น ซึ่งโครงข่ายมีขนาด 5 โนดและวงแหวนที่เป็นไปได้ทั้งหมด 6 วง กรณีนี้ไม่สามารถหาผลเฉลยของแบบจำลองภายในระยะเวลาวันครึ่ง |
| บรรณานุกรม | : |
วสันต์ ติระศิริกุล . (2544). แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับการออกแบบโครงข่าย WDM บนพื้นฐานโครงสร้างรูปวงหวนหลายวง ที่สามารถปกป้องความเสียหายของข่ายเชื่อมโยง.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วสันต์ ติระศิริกุล . 2544. "แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับการออกแบบโครงข่าย WDM บนพื้นฐานโครงสร้างรูปวงหวนหลายวง ที่สามารถปกป้องความเสียหายของข่ายเชื่อมโยง".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. วสันต์ ติระศิริกุล . "แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับการออกแบบโครงข่าย WDM บนพื้นฐานโครงสร้างรูปวงหวนหลายวง ที่สามารถปกป้องความเสียหายของข่ายเชื่อมโยง."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544. Print. วสันต์ ติระศิริกุล . แบบจำลองทางคณิตศาสตร์สำหรับการออกแบบโครงข่าย WDM บนพื้นฐานโครงสร้างรูปวงหวนหลายวง ที่สามารถปกป้องความเสียหายของข่ายเชื่อมโยง. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2544.
|
