วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

อวัยวะเทียมที่ใช้กับช่องปากและใบหน้ามักมีอายุการใช้งานไม่ยาวนาน ส่วนหนึ่งเนื่องจากเกิดการฉีกขาดและการเสียคุณสมบัติทางกายภาพของโพลีไดเมธิลไซลอกเซน การเติมสารทึบแสงสีขาวลงในเนื้อของวัสดุโพลีไดเมธิลไซลอกเซนอาจเป็นสาเหตุหนึ่งของการเปลี่ยนแปลงดังกล่าว การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อทดสอบผลกระทบของสารทึบแสงสีขาวต่างชนิดที่มีต่อคุณสมบัติทางกายภาพของโพลีไดเมธิลไซลอกเซน ทำการทดลองวัดสีผิวบริเวณท้องแขนอาสาสมัคร 49 คน เพื่อหาค่าเฉลี่ยความสว่าง-มืดของผิวหนัง(L* ) เตรียมกลุ่มทดสอบ 5 กลุ่ม โดยผสมวัสดุโพลีไดเมทิลไซลอกเซน A-2186เข้ากับสารทึบแสงสีขาว 4 ชนิด คือ สารทึบแสงสีขาวของแฟกเตอร์ ทู, ดินขาว, ผงสังกะสีออกไซด์ และผงไททาเนียมออกไซด์ตามลำดับ ให้มีค่าความสว่าง-มืด 63.83 แล้วสร้างชิ้นทดสอบรูปดัมเบล กลุ่มละ 15 ชิ้นตามมาตรฐาน ISO 37 เพื่อนำไปวัดค่ากำลังแรงดึงและอัตราส่วนการยืดตัว สร้างชิ้นทดสอบรูปหักมุมกลุ่มละ 10 ชิ้นตามมาตรฐาน ASTM D624 เพื่อวัดค่าความกำลังแรงฉีกและความแข็งผิว เทียบกับกลุ่มควบคุมซึ่งเป็นโพลีไดเมธิลไซลอกเซนที่ไม่ได้ผสมสารทึบแสงสีขาว เมื่อทำการวิเคราะห์ทางสถิติด้วยการวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบทางเดียวและทำการเปรียบเทียบเชิงซ้อนด้วยแบบวิเคราะห์ของดันแคน พบว่ากลุ่มทดสอบที่ได้รับการเติมสารทึบแสงสีขาวต่างชนิดมีค่ากำลังแรงดึง อัตราส่วนการยืดตัว และความแข็งผิวแตกต่างกับกลุ่มควบคุม (P< 0.05) ส่วนค่ากำลังแรงฉีกไม่พบความแตกต่างทางสถิติ(P> 0.05) ผลการทดลองสรุปได้ว่าสารทึบแสงสีขาวทุกชนิดต่างก็มีผลในการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางกายภาพของโพลีไดเมธิลไซลอกเซน และสารทึบแสงสีขาวของแฟกเตอร์ ทู มีผลเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติทางกายภาพของโพลีไดเมธิลไซลอกเซนน้อยที่สุด