วิทยานิพนธ์ (น.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2548

วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาถึงกฎหมายที่จะนำมาปรับใช้กับความผิดเกี่ยวกับการใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ โดยศึกษาวิเคราะห์ฐานความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา และตามพระราชบัญญัติการประกอบกิจการ โทรคมนาคม พ.ศ. 2544 รวมทั้งศึกษากฎหมายของต่างประเทศสำหรับความผิดเกี่ยวกับการใช้บริการ โทรศัพท์เคลื่อนที่ด้วย จากการศึกษาพบว่า ประเทศไทยยังไม่มีบทบัญญัติทางกฎหมายโดยตรงที่จะนำมา ปรับใช้กับความผิดเกี่ยวกับการใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ ถึงแม้ว่าปัจจุบันจะได้มีการประกาศใช้ พระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 แล้วก็ตาม แต่กฎหมายดังกล่าวยังไม่มีบท บัญญัติจะนำมาปรับใช้เพื่อปราบปรามและลงโทษผู้กระทำความผิดเกี่ยวกับการใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่ โดยเฉพาะ ทำให้เกิดปัญหาการปรับใช้กฎหมาย ข้อเสนอแนะที่ได้จากการศึกษาคือ ประเทศไทยควรมี บทบัญญัติที่ใช้บังคับกับการกระทำความผิดเกี่ยวกับการใช้บริการโทรศัพท์เคลื่อนที่โดยเฉพาะไว้ใน พระราชบัญญัติการประกอบกิจการโทรคมนาคม พ.ศ. 2544 โดยเบื้องต้น กำหนดให้การบริการโทรศัพท์ เคลื่อนที่เป็นสิ่งที่ครอบครองเป็นเจ้าของ และแย่งการครอบครองได้ แล้วจึงกำหนดฐานความผิดฐาน ลักการบริการโทรคมนาคมโดยไม่ชอบด้วยกฎหมาย และฐานความผิดอื่น ๆ ต่อไป ทั้งนี้เพื่อให้เกิด ประสิทธิภาพในการบังคับใชั้กับการกระทำความผิดดังกล่าวอย่างแท้จริง