วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอกลไกการควบคุมการเข้าถึงตัวกลางในโครงข่ายแอดฮอก เพื่อเพิ่มค่าวิสัยสามารถของโครงข่ายให้สูงขึ้น ในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้ได้เสนอกลไกการเข้าถึงตัวกลาง 3 กลไกประกอบด้วย กลไกแรกเป็นการจัดแถวคอยในโครงข่ายแอดฮอก ซึ่งได้พัฒนามาจากกลไกที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของการประทับตราเวลา กลไกที่สองเป็นการกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงมี 4 วิธี คือ การกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงตามจำนวนแพ็กเกตในบัฟเฟอร์ของโนดที่พิจารณา การกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงตามอัตราส่วนของจำนวนการส่งแพ็กเกตของโนดที่พิจารณาและของโนดถัดไป การกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงตามจำนวนแพ็กเกตในบัฟเฟอร์ของโนดที่พิจารณาและของโนดถัดไป การกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงตามจำนวนแพ็กเกตในบัฟเฟอร์ของโนดที่พิจารณา ของโนดก่อนหน้าและของโนดถัดไป โดยกลไกการกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงทั้ง 4 วิธี มีเป้าหมายเดียวกัน คือ เพื่อลดจำนวนแพ็กเกตที่ถูกดร็อป เนื่องจากบัฟเฟอร์ล้นในโนดถัดไป ส่วนในกลไกที่สามเป็นกลไกในการลดเวลารอคอยในการส่งแพ็กเกต ซึ่งในวิทยานิพนธ์ฉบับนี้เสนอกลไกวิธีการลดเวลารอคอยในการส่งแพ็กเกต 2 วิธี คือวิธี Fast Decreasing Backoff และวิธี Conditional Renewal Backoff โดยผลการทดสอบที่ได้แสดงให้เห็นว่าเมื่อนำกลไกต่างๆนำมาใช้ร่วมกันอย่างเหมาะสมจะทำให้สมรรถนะของการทำงานดีขึ้น เช่น การนำกลไกการกำหนดความกว้างของหน้าต่างการช่วงชิงตามจำนวนแพ็กเกตในบัฟเฟอร์ของโนดที่พิจารณาและของโนดถัดไปร่วมกับการใช้กลไกการลดค่าเวลารอคอยในการส่งแพ็กเกตจะส่งผลให้ได้ค่าอัตราส่วนการส่งแพ็กเกตข้อมูลสำเร็จที่สูงสุด โดยที่ค่าประวิงเวลาเฉลี่ยจากปลายถึงปลายต่ำกว่าแบบแผนการเข้าถึงตัวกลางตามมาตรฐาน IEEE 802.11 และมีค่าความยุติธรรมของการส่งแพ็กเกตที่ใกล้เคียงกับกลไกอื่นๆ