วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2543

ศึกษาความสัมพันธ์ร่วมของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรียในการยับยั้งการเจริญของ วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 โดยวางแผนการทดลองแบบแฟกตอเรียลที่มีคลอเรลลา 4 ระดับ (0, 10x10x10x10x10, 10x10x10x10x10x10 และ 10x10x10x10x10x10x10 เซลล์ต่อมิลลิลิตร) และออสซิลาตอเรีย 4 ระดับ (0, 10x10x10, 10x10x10x10 และ 10x10x10x10x10 เซลล์ต่อมิลลิลิตร) ภายหลังการเติม วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 ลงในน้ำเลี้ยง 120 ชั่วโมง พบว่าออสซิลาตอเรียทั้ง 3 ระดับ คือ 10x10x10, 10x10x10x10 และ 10x10x10x10x10 เซลล์ต่อมิลลิลิตร สามารถยับยั้งการเจริญของ วิบริโอ ฮาวีอาย สายพันธุ์ 1526 ได้ไม่แตกต่างกัน และการเพิ่มขึ้นของออสซิลาตอเรียทั้ง 3 ระดับ คือ 10x10x10, 10x10x10x10 และ 10x10x10x10x10 เซลล์ต่อมิลลิลิตร ในน้ำเลี้ยงที่มีคลอเรลลา 0, 10x10x10x10x10 และ 10x10x10x10x10x10 เซลล์ต่อมิลลิลิตร มีผลให้เกิดการยังยั้งการเจริญของ วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 ได้ดีกว่ามีคลอเรลลาแต่เพียงชนิดเดียวอย่างมีนัยสำคัญ (p<0.05) แต่คลอเรลลาที่ 10x10x10x10x10x10x10 เซลล์ต่อมิลลิลิตรไม่จำเป็นต้องมีออสซิลาตอเรียก็สามารถยับยั้งการเจริญของวิบริโอ ฮาวีอาย 1526 ได้ดีกว่าคลอเรลลาระดับอื่น เมื่อทำการทดสอบผลของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรียต่อ วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 และอัตรารอดของกุ้งกุลาดำภายหลังการเหนี่ยวนำให้เกิดโรคเรืองแสงด้วย วิบริโอ อาวีอาย 1526 เป็นเวลา 8 วัน ไม่พบความสัมพันธ์ร่วมของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรีย วิบริโอ ฮาวีอาย 1526 มีปริมาณลดลง แต่ยังคงมีปริมาณมากพอต่อการเหนี่ยวนำให้กุ้งมีการตายเนื่องจากการติดเชื้อแบคทีเรียเรืองแสง นอกจากนี้ความเป็นพิษของแอมโมเนีย และไนไตรท์ ก็เป็นสาเหตุร่วมให้กุ้งในทุกระดับของคลอเรลลาและออสซิลาตอเรียเป็นโรคเรืองแสงด้วยเช่นกัน