ค้นลำดับเบสของยีน ~iGS~i จากฐานข้อมูล นำมาใช้ออกแบบไพรเมอร์เพื่อเพิ่มปริมาณส่วนกลางของยีน ~iGS~i จากชะคราม (~iSuaeda maritima~i) มะพร้าวนกเขา(~iSynostemon bacciformis~i) และหญ้าคาลล่า (~iDiplachne fusca~i) โดยเทคนิค RT-PCRทำให้ได้ชิ้นดีเอ็นเอขนาดประมาณ 800 คู่เบส ในชะครามและมะพร้าวนกเขา นำผลผลิตจาก RT-PCRดังกล่าวไปเพิ่มจำนวนอีกครั้งด้วยไพรเมอร์ที่อยู่ด้านใน เพื่อยืนยันว่าเป็นยีน ~iGS~i จริงได้ชิ้นดีเอ็นเอขนาดประมาณ 500 คู่เบส จากนั้นจึงโคลนชิ้นดีเอ็นเอขนาด 800 คู่เบสและหาลำดับเบส พบว่าข้อมูลลำดับเบสดังกล่าวมีความคล้ายคลึงกับยีน ~iGS2~i ในต้นบีทรูท(~iBeta vulgaris~i) ถึง 91% ทำการออกแบบไพรเมอร์ใหม่จากลำดับเบสที่ได้ เพื่อโคลนยีนที่สมบูรณ์ โดยเทคนิค RACE เมื่อรวมชิ้นดีเอ็นเอจากส่วนปลาย 5(+,ข) ปลาย 3(+,ข) และส่วนกลางเข้าด้วยกันได้ cDNA ที่สมบูรณ์ขนาด 1352 คู่เบส มีลำดับเบสตั้งแต่ตำแหน่งเริ่มต้นการแปลรหัสจนถึงรหัสจบการแปล (open reading frame, ORF) ขนาด 1296 คู่เบสเปรียบเทียบลำดับเบสของยีนที่ได้กับลำดับเบสในฐานข้อมูลพบว่าลำดับเบสดังกล่าวคล้ายคลึงกับยีน ~iGS2~i ในต้นบีทรูท 89% เพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อหญ้าเนเปียร์แคระ (~iPennisetum purpureum~i cv. Mott)และชักนำให้เกิดยอดหลายยอดในอาหารสูตร MS ที่เติม BAP 3 มิลลิกรัมต่อลิตร นำยอดที่ได้มาถ่ายยีน ~iAPX~i โดยใช้อะโกรแบคทีเรียมสายพันธุ์ EHA105 ที่มีพลาสมิด pCAPX คัดเลือกต้นที่ได้รับการถ่ายยีนบนอาหารที่เติมไฮโกรมัยซิน 10 ไมโครกรัมต่อมิลลิลิตร พบว่าจากยอดที่ได้รับการถ่ายยีนทั้งหมด 750 ยอด มีต้นที่สามารถเจริญเติบโตได้บนอาหารคัดเลือก109 ต้น นำพืชทั้ง 109 ต้น มาตรวจสอบการเข้าแทรกของยีน ~iAPX~i ในจีโนม โดยใช้ไพรเมอร์ที่จำเพาะต่อยีน ~iAPX~i พบว่ามี 17 ต้นที่มียีน ~iAPX~i เข้าแทรกอยู่ในจีโนมนำพืชทั้ง 17 ต้นมาเพิ่มจำนวนต้นเพื่อทดสอบความทนเค็มที่ระดับความเข้มข้นของเกลือโซเดียมคลอไรด์ 0, 0.75, 1.0, 1.25 และ 1.5 เปอร์เซ็นต์พบว่าหญ้าเนเปียร์แคระที่ได้รับการถ่ายยีนสามารถเจริญเติบโตได้ที่ระดับ 1.5 เปอร์เซ็นต์