วัตถุประสงค์หลักในการศึกษา คือการศึกษาความเสี่ยงทางการเงินของสหกรณ์ออมทรัพย์ โดยแบ่งการศึกษาออกเป็น 2 ส่วน คือ ส่วนแรก เป็นการอธิบายเกี่ยวกับความเสี่ยงทางการเงินของสหกรณ์ออมทรัพย์ โดยใช้อัตราส่วนทางการเงิน ส่วนที่สองเป็นการวัดความเสี่ยงของสหกรณืออมทรัพย์ในเชิงปริมาณโดยการใช้ค่าเบต้าและค่าดัชนีความเสี่ยง ในการวิเคราะห์ค่าเบต้านั้นแทนที่จะใช้ค่าอัตราผลตอบแทนเหมือนกับที่ใช้ในการหาค่าเบต้าทั่วๆ ไปในการศึกษาเนื่องจากลักษณะพิเศษของสหกรณ์ออมทรัพย์ที่มูลค่าหุ้นนั้นไม่มีการเปลี่ยนแปลงจึงใช้อัตราผลตอบแทนต่อสินทรัพย์และอัตราผลตอบแทนต่อส่วนของผู้ถือหุ้นแทน ซึ่งความเสี่ยงทางการเงินที่วิเคราะห์ได้ ได้นำมาเปรียบเทียบกับธนาคารพาณิชย์ ข้อมูลใช้ในการวิเคราะห์เป็นข้อมูลทุติยภูมิที่รวบรวมโดยธนาคารแห่งประเทศไทย และ กรมตรวจบัญชีสหกรณ์ ผลการศึกษาความเสี่ยงทางการเงินที่ได้นั้น ทำการศึกษาในช่วงระหว่างปีบัญชี 2535 ถึงปีบัญชี 2544 พบว่า ความเสี่ยงด้านสินเชื่อและด้านอัตราดอกเบี้ยมีแนวโน้มสูงขึ้น ขณะที่ความเสี่ยงด้านสภาพคล้องและด้านเงินทุนระยะยาวมีแนวโน้มลดลง ผลการวิเคราะห์ความเสี่ยงโดยใช้อตราส่วนทางการเงินที่ได้จึงยังไม่สามารถที่จะบอกได้อย่างแน่ชัดว่า สหกรณ์ออมทรัพย์มีความเสี่ยงทางการเงินเพิ่มขึ้นหรือไม่ ส่วนการวัดความเสี่ยงทางการเงินโดยใช้ค่าเบต้าและค่าดัชนีความเสี่ยงนั้น พบว่าสหกรณ์ออมทรัพย์มีความเสี่ยงต่ำกว่าธนาคารพาณิชย์ ซึ่งอาจเป็นไปได้ว่าเป็นผลมาจากความเสี่งด้านสินเชื่อและความเสี่ยงด้านเงินทุนระยะยาวของสหกรณ์ออมทรัพย์ต่ำกว่าธนาคารพาณิชย์นอกจากนี้ สหกรณ์ออมทรัพย์ไม่มีความเสี่ยงด้านอัตราแลกเปลี่ยน เนื่องจาก สหกรณ์ออมทรัพย์ไม่ได้ดำเนินธุรกิจทำหน้าที่เป็นตัวกลางซื้อขายเงินตราต่างประเทศ และมิได้ดำเนินกิจการวิเทศธนกิจความเสี่ยงทางการเงินของสหกรณ์ออมทรัพย์จึงต่ำกว่าธนาคารพาณิชย์ ผลการศึกษานี้ชี้ว่าสหกรณ์ออมทรัพย์ควรที่จะคงไว้ซึ่งลักษณะการดำเนินงานเช่นเดิมต่อไปและควรรักษาความเสี่ยงด้านสินเชื่อและความเสี่ยงด้านเงินทุนระยะยาวให้อยู่ในระดับต่ำดังที่เป็นอยู่และไม่ควรที่จะดำเนินกิจการเกี่ยวกับเงินตราต่างประเทศ ผลการศึกษาเกี่ยวกับความเสี่ยงทางการเงินนี้ควรทำการศึกษากับสหกรณ์ประเภทอื่นๆ ต่อไปและควรเผยแพร่ผลที่ได้ให้ทราบโดยทั่วกัน