เนื่องจากรากของเจตมูลเพลิงแดง (~iPlumbago indica~i L.) พบว่ามีการสะสมสารสำคัญ คือสาร plumbagin ซึ่งมีการนำมาใช้ประโยชน์ทางด้านเภสัชวิทยา ประกอบกับมีรายงานวิจัยระบุว่าการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อ hairy root ของพืชหลายชนิด เป็นวิธีการที่มีศักยภาพสูงในการผลิตสารทุติยภูมิที่พบสะสมอยู่ในราก เนื่องจากสามารถควบคุมได้ทั้งปริมาณและคุณภาพของผลผลิต การวิจัยนี้จึงมีวัตถุประสงค์เพื่อเพาะเลี้ยง hairy rootของเจตมูลเพลิงแดงเพื่อผลิตสาร plumbagin โดยศึกษาวิธีการทำบาดแผล 2 วิธี คือการกรีดด้วยมีดยาว 1 เซนติเมตร และการแทงด้วยเข็มที่มีปลายเข็มขนาด 26G1/2 ก่อนการinfect ด้วยเชื้อ ~iAgrobacterium rhizogenes~i สายพันธุ์ K599 และ ATCC13332พบว่าสำหรับการทำ infect ด้วยสายพันธุ์ K599 นั้น วิธีการทำบาดแผลโดยใช้มีดกรีดให้ผลดีกว่าอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ เมื่อเทียบกับวิธีการใช้เข็มแทง ส่วนการใช้สายพันธุ์ATCC13332 นั้น การทำบาดแผลทั้ง 2 วิธีให้ผลที่ไม่แตกต่างกันทางสถิติ และเมื่อนำhairy root ที่ได้มาเพาะเลี้ยงในอาหารแข็งและเหลวสูตร MS B5 half-strength MSและ half-strength B5 ในสภาพที่มีแสงและที่มืด เป็นเวลา 1 เดือน พบว่า hairy rootที่เกิดจากเชื้อ ~iA. rhizogenes~i ทั้ง 2 สายพันธุ์ ที่เลี้ยงในสูตรอาหาร B5 สภาพอาหารเหลวและที่มืด ให้ค่า Fresh Growth Index และ Dry Growth Index สูงที่สุดและเมื่อวิเคราะห์ปริมาณสาร plumbagin ใน hairy root ด้วยวิธี HPLC พบว่า hairy rootที่เกิดจากเชื้อ ~iA. rhizogenes~i สายพันธุ์ K599 ที่เลี้ยงในสูตรอาหาร B5 สภาพอาหารเหลวและที่มืด ให้ปริมาณสาร plumbagin มากที่สุดด้วยเช่นกัน ส่วน hairy rootที่เกิดจากเชื้อ ~iA. rhizogenes~i สายพันธุ์ ATCC13332 ให้ปริมาณสาร plumbaginมากที่สุด เมื่อเลี้ยงในสูตรอาหาร B5 สภาพอาหารแข็งและที่มืด นอกจากนี้เมื่อเปรียบเทียบปริมาณสาร plumbagin ใน hairy root กับรากปกติที่ได้จากการเพาะเลี้ยงเนื้อเยื่อhairy root ให้ปริมาณสาร plumbagin มากกว่า