งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาระบบการจัดการขยะมูลฝอยและการนำกลับมาใช้ใหม่ของขยะ มูลฝอยภายในมหาวิทยาลัยเทคโนโลยีสุรนารีในแง่ประสิทธิภาพทางวิศกรรมสิ่งแวดล้อม โดยเริ่มจากการเก็บข้อมูลองค์ประกอบและปริมาณของขยะมูลฝอยจากแหล่งกำเนิดต่างๆ แล้วนำมาวิเคราะห์เพื่อเลือกชนิดของขยะมูลฝอยและกลุ่มตัวอย่างที่จะศึกษา จากนั้นจึง ดำเนินโครงการรณรงค์การคัดแยกขยะมูลฝอยภายในมหาวิทยาลัยซึ่งมีรูปแบบการวางถังแยก ขยะมูลฝอยแบ่งเป็น 2 แนวทางคือ 1) วางไว้เฉพาะชั้นล่างตัวอาคาร 2) วางไว้ชั้นล่าง ตัวอาคารและวางไว้ในตัวอาคารชั้นละจุด ใช้เวลา 1 เดือน ผลการวิจัยพบว่า การจัดการ ขยะมูลฝอยในปัจจุบันไม่มีการคัดแยกองค์ประกอบ ทิ้งรวมลงในถังที่ตั้งไว้เป็นจุดๆ มี รถเก็บขนขยะมูลฝอย 2 คัน วิ่งวันละ 2 รอบ การกำจัดในขั้นสุดท้ายใช้การฝังกลบ องค์ประกอบขยะมูลฝอยที่มีมาก 5 ลำดับแรกคือ เศษอาหาร ร้อยละ 56.29, พลาสติก ร้อยละ 16.09, กระดาษ ร้อยละ 10.93, แก้ว ร้อยละ 5.26, เศษไม้/ใบไม้ ร้อยละ 3.45 การวิเคราะห์ ประสิทธิภาพโครงการคัดแยกขยะมูลฝอย พบว่าในกลุ่มหอพักบุคลากรมีอัตราการนำกลับคืน สูงกว่ากลุ่มอื่นคือ ถังแยกกระดาษ ร้อยละ 5.31 - 21.24 ถังแยกแก้ว ร้อยละ 18.99 - 42.26 ถังแยกพลาสติก/โฟม ร้อยละ 5.91 - 13.56 นอกจากนี้ยังมีค่าประสิทธิภาพสูงสุดในกรณี ของกระดาษและพลาสติก/โฟม สำหรับค่าความบริสุทธิ์พบว่ากระดาษในกลุ่มหอพักบุคลากร มากที่สุด และพลาสติกกลุ่มหอพักนักศึกษาชายมากที่สุด ส่วนการวิเคราะห์ทางการเงินของ ขยะมูลฝอยที่สามารถนำกลับมาใช้ใหม่ได้ ประมาณรายได้จากการขายขยะมูลฝอยที่นำกลับมา ใช้ใหม่ได้ในช่วงที่ดำเนินโครงการ คือ 858 บาท และผลการทดสอบแนวทางการวางถังแยก ขยะมูลฝอยพบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญในกรณีของการแยกพลาสติกในกลุ่มหอพัก บุคลากรเท่านั้น