การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อวินิจฉัยและแก้ไขข้อบกพร่องทาง การเรียนสมการของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านตระแสง จังหวัดสุรินทร์ โดยการสอนซ่อมเสริมด้วยบทเรียนสำเร็จรูป ประชากรสำหรับการวิจัย คือ นักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนบ้านตระแสง จังหวัดสุรินทร์ กลุ่มตัวอย่าง คือ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 2 การศึกษา 2540 โรงเรียนบ้านตระแสง จังหวัดสุรินทร์ จำนวน 46 คน การดำเนินการวิจัยมี 2 ขั้นตอน คือ ขั้นวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียนและ ขั้นแก้ไขข้อบกพร่องทางการเรียนโดยการสอนซ่อมเสริมด้วยบทเรียนสำเร็จรูป เครื่องมือที่ใช้ในการรวบรวมข้อมูลเป็นแบบทดสอบวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการ เรียนและแบบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน ส่วนเครื่องมือที่ใช้ในการทดลอง คือ บทเรียนสำเร็จรูป ผลการวิจัยขั้นวินิจฉัยข้อบกพร่องทางการเรียน ปรากฏว่านักเรียน ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 มีข้อบกพร่องทางการเรียนเรื่องสมการทุกคน เมื่อเทียบ เกณฑ์ร้อยละ 60 นักเรียนจำเป็นต้องได้จุดประสงค์ที่ 2 จำนวน 26 คน คิดเป็นร้อยละ 56.52 จุดประสงค์ที่ 3 จำนวน 2 คน คิดเป็นร้อยละ 4.35 จุดประสงค์ที่ 4 จำนวน 3 คน คิดเป็นร้อยละ 6.52 จุดประสงค์ที่ 5 จำนวน 30 คน คิดเป็นร้อยละ 65.22 จุดประสงค์ที่ 6 จำนวน 12 คน คิดเป็นร้อยละ 26.09 จุดประสงค์ที่ 7 จำนวน 19 คน คิดเป็นร้อยละ 41.30 จุดประสงค์ที่ 8 จำนวน 45 คน คิดเป็นร้อยละ 97.83 จุดประสงค์ที่ 9 จำนวน 41 คน คิดเป็นร้อยละ 89.13 จุดประสงค์ที่ 10 จำนวน 41 คน คิดเป็นร้อยละ 89.13 และขั้นแก้ไขข้อบกพร่องทงการเรียนปรากฎว่านักเรียนระดับชั้นมัธยมศึกษา ปีที่ 2 ที่ได้รับการสอนซ่อมเสริมด้วยบทเรียนสำเร็จรูปมีผลสัมฤทธิ์ทาง การเรียนสูงขึ้น อย่างมีนัยสำคัญที่ระดับ .05 เมื่อพิจารณาเป็นรายจุดประสงค์ เทียบเกณฑ์ร้อยละ 60 ปรากฎว่านักเรียนไม่ผ่านจุดประสงค์ที่ 1 จำนวน 9 คน คิดเป็นร้อยละ 19.56 จุดประสงค์ที่ 2 จำนวน 9 คน คิดเป็นร้อยละ 19.56 จุดประสงค์ที่ 3 จำนวน 4 คน คิดเป็นร้อยละ 8.69 จุดประสงค์ ที่ 4 จำนวน 22 คน คิดเป็นร้อยละ 47.82 จุดประสงค์ที่ 5 จำนวน 26 คน คิดเป็นร้อยละ 56.52 จุดประสงค์ที่ 6 จำนวน 11 คน คิดเป็นร้อยละ 23.91 จุดประสงค์ที่ 7 คน คิดเป็นร้อยละ 15.21 จุดประสงค์ที่ 8 จำนวน 9 คน คิดเป็นร้อยละ 19.56 จุดประสงค์ที่ 9 จำนวน 15 คน คิดเป็นร้อยละ 32.60 จุดประสงค์ที่ 10 จำนวน 11 คน คิดเป็นร้อยละ 23.91 จึงสรุปได้ว่าการใช้ บทเรียนสำเร็จรูปในการสอนซ่อมเสริม แม้จะได้ผลในภาพรวม แต่ยังไม่ได้ ผลเต็มที่ ครูจะต้องหาทางช่วยเหลือโดยการสอนซ่อมเสริมเพิ่มเติมนักเรียน ที่ยังไม่ผ่านจุดประสงค์