การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ ศึกษาความสัม พันธ์ระหว่างการรับรู้ภาวะสุขภาพและปัจจัยส่วนบุคคลกับ พฤติกรรมสุขภาพของผู้สูงอายุ กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุที่ อาศัยอยู่ในจังหวัดสุราษฎร์ธานี จำนวน 220 คน ซึ่งได้มาจาก การคัดเลือกแบบหลายขั้นตอนตามเกณฑ์ที่กำหนดไว้ เก็บรวบรวม ข้อมูลโดยการสัมภาษณ์ตามแบบสัมภาษณ์ข้อมูลส่วนบุคคล แบบ สัมภาษณ์การรับรู้ภาวะสุขภาพ และแบบสัมภาษณ์พฤติกรรมสุขภาพ ผลการวิจัย สรุปได้ดังนี้ 1. กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้สูงอายุ ซึ่งส่วนใหญ่มีอายุ อยู่ในช่วง 60-69 ปี ร้อยละ 90 ขึ้นไปมีเชื้อชาติไทย นับถือ ศาสนาพุทธ อาศัยอยู่กับคู่ครองและบุตรหลาน ได้รับการศึกษา ในระดับประถมศึกษามากที่สุด และส่วนใหญ่มีรายได้เฉลี่ยน้อย กว่า 1,000 บาท ต่อเดือน ร้อยละ 60 ของกลุ่มตัวอย่าง ปัจจุบันไม่ได้ประกอบอาชีพใดๆ เป็นอาชีพหลัก 2. เมื่อกำหนดความมีนัยสำคัญที่ระดับ .01 การรับรู้ ภาวะสุขภาพโดยรวมไม่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพ ขณะ ที่การรับรู้ภาวะสุขภาพด้านกายมีความสัมพันธ์ทางบวกกับ พฤติกรรมสุขภาพ (r=.34) และการรับรู้ภาวะสุขภาพด้านจิตสังคม มีความสัมพันธ์ทางลบกับพฤติกรรมสุขภาพ (r=.-.19) 3. อายุ ระดับการศึกษา และระดับรายได้เป็นปัจจัยส่วน บุคคล ที่มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมสุขภาพอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (p<.01) 4. ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบ Enter method พบว่า อายุ ระดับการศึกษาและระดับรายได้ การรับรู้ภาวะสุขภาพ ด้านกายรับรู้ภาวะสุขภาพด้านจิตสังคม เป็นกลุ่มตัวและการ ทำนายพฤติกรรมสุขภาพ ซึ่งสามารถอธิบายความแปรปรวนของ พฤติกรรมสุขภาพได้ ร้อยละ 35.97 ผลการวิจัยครั้งนี้ แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของการรับ รู้การเปลี่ยนแปลงของสุขภาพทางด้านกาย และ ภาวะอารมณ์จิตใจ ที่ดีต่อพฤติกรรมสุขภาพ การส่งเสริมสุขภาพจิตและความตระหนัก ในการเปลี่ยนแปลงทางร่างกายของผู้สูงอายุ เป็นสิ่งที่ทีม สุขภาพพึงกระทำเพื่อนำไปสู่การมีพฤติกรรมสุขภาพที่ดีในผู้สูงอายุ