การทำให้ความเข้มข้นของโลหะหนักเพิ่มขึ้นเป็นขั้นตอน ที่สำคัญในการวิเคราะห์หาปริมาณโลหะหนักที่มีปริมาณน้อย เนื่องจากข้อจำกัดในเรื่องขีดจำกัดในการตรวจวัดของเทคนิค ทางเครื่องมือ จึงเป็นการยากที่จะตรวจหาปริมาณโลหะหนักโดยตรง การศึกษานี้เป็นการทำให้ความเข้มข้นของโลหะหนักเพิ่ม ขึ้นด้วยวิธีการสกัดด้วยสารดูดซับของแข็ง (Solid Extraction) โดยใช้ท่อเทฟล่อน (Teflon Tubing) (เส้นผ่าศูนย์กลางภาย ใน 0.65 เซนติเมตร) เป็นคอลัมน์เรียงต่อกันเป็นแถวในแนวดิ่ง แต่ละคอลัมน์บรรจุเรซินคีเล็กซ์-100 ในรูปแอมโมเนีย (100- 200 mesh และ 200-400 mesh, Bio-Rad Laboratory, Switzerland) ปริมาณ 0.40 (+,-) 0.02 กรัม นำน้ำบริสุทธิ์สูง (Nanopure) ปริมาตร 1.0 ลิตร ผสม (Spiked) ด้วยสารละลายมาตรฐานของโลหะ หนักแคดเมียม ตะกั่ว ทองแดงและสังกะสี (100 ไมโครกรัมต่อลิตร) 200 ไมโครลิตร และปรับ pH 5.4 ผ่านไปในคอลัมน์คีเล็กซ์-100 อัตราเร็วในการผ่านสารตัวอย่างและอัตราเร็วในการไล่โลหะออก จากคอลัมน์ (20.0 มิลลิลิตร 2.0 M HNO,(,3)) เท่ากับ 2.0 มิลลิลิตรต่อนาที และ 0.08 มิลลิลิตรต่อนาที ตามลำดับ การศึกษา การรบกวนของเกลืออัลคาไลและอัลคาไลเอิร์ทในสารตัวอย่างน้ำ ทะเลเทียมที่ความเค็ม 0.3 และ 30.0 ส่วนในพันส่วน (ช่วงความ เค็มในทะเลสาบสงขลาตอนนอก) หลังจากทำให้ความเข้มข้นของโลหะ หนักเพิ่มขึ้นด้วยคอลัมน์คีเล็กซ์-100 แล้วนำไปหาปริมาณด้วย เทคนิคเฟลมอะตอมมิกแอบซอร์ปชันสเปคโตรเมตรี ผลการวิเคราะห์ Recovery ของโลหะหนักเท่ากับ 95-100% และที่สภาวะการทดลอง ที่เหมาะสมไม่มีการรบกวนของเกลืออัลคาไลและอัลคาไลเอิร์ท ต่อการวิเคราะห์โลหะหนักที่ศึกษา จากการพัฒนาวิธีวิเคราะห์การเพิ่มความเข้มข้นของโลหะ หนักร่วมกับการวิเคราะห์ด้วยเทคนิคเฟลมอะตอมมิกแออบซอร์ป ชันสเปคโตรเมตรี นำมาหาปริมาณโลหะหนักแคดเมียม ตะกั่วทองแดง และสังกะสีในน้ำละเลสาบสงขลาตอนนอกในช่วงเดือนมกราคม พ.ศ. 2538 พบว่ามีปริมาณโลหะแคดเมียม 0.7-42.7 นาโนกรัมต่อลิตร ตะกั่ว 82.0-471.3 นาโนกรัมต่อลิตร ทองแดง 212.0-858.7 นาโนกรัมต่อลิตร และสังกะสี 277.3-460.7 นาโนกรัมต่อลิตร