การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อศึกษาถึงกระบวนการทำงานของสมาคมหยาดฝนในแง่ การก่อตัว วิวัฒนาการ วิธีการทำงาน และปัญหาในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อม การศึกษาครั้งนี้เป็นการศึกษาทั้งเชิงคุณภาพและเชิงปริมาณ เครื่องมือที่ใช้ในการเก็บรวบรวมข้อมูล จะใช้วิธีการสังเกตแบบมีส่วนร่วมและสัมภาษณ์แบบเจาะลึก กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาครั้งนี้ คือ บุคลากรของสมาคมหยาดฝน ข้าราชการ สื่อมวลชนท้องถิ่น ผู้นำชุมชน และประชาชน ใน 3 อำเภอคือ อำเภอสิเกา อำเภอกันตัง อำเภอปะเหลียน จังหวัดตรัง รวมทั้งสิ้นจำนวน 123 คน ผลการวิจัยพบว่า 1. การก่อตัวของสมาคมหยาดฝนเกิดจากการที่นายกสมาคมฯ มีแนวความคิดที่จะทำงานพัฒนา ชนบทในกลุ่มชุมชนชาวประมงขนาดเล็ก ซึ่งเป็นกลุ่มที่ด้อยโอกาสมากที่สุด สมาคมหยาดฝนมี วิวัฒนาการแบ่งออกเป็น 3 ระยะคือ ระยะแรกเป็นระยะก่อตั้ง ศึกษาทดลอง อยู่ในช่วงปี 2528- 2533 ระยะที่สอง เป็นระยะแห่งการปรับใช้ประสบการณ์และเปลี่ยนแปลง อยู่ในช่วงปี พ.ศ.2534- 2535 ระยะที่สาม เป็นระยะแห่งการขยายชุมชนและการสร้างเครือข่ายการทำงาน อยู่ในช่วงปี พ.ศ.2536-2540 2. วิธีการทำงานของสมาคมหยาดฝนให้ความสำคัญกับกระบวนการพัฒนาแบบประชาชนมี ส่วนร่วม โดยเป็นกิจกรรมด้านสังคมและเศรษฐกิจ ต่อมาได้ปรับเปลี่ยนมาเน้นกิจกรรมด้านสิ่งแวดล้อม 3. ผลที่ชุมชนเป้าหมายได้รับจากการจัดการทรัพยากรธรรมชาติ และสิ่งแวดล้อมของสมาคม หยาดฝน3.1 เกิดกระบวนการอนุรักษ์ทรัพยากรชายฝั่ง โดยเกิดความรู้ ความเข้าใจ และมีจิตสำนึก ที่ดีมีความรับผิดชอบต่อส่วนรวม ในการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมที่ถูกต้องและ เหมาะสม3.2 เกิดองค์กรชุมชนที่เข้มแข็งในการทำงาน สามารถบริหารจัดการกลุ่มได้ด้วยตนเอง3.3 เกิดการทำงานอนุรักษ์ในลักษณะเครือข่าย3.4 เกิดความสามารถในการพึ่งตนเองของชุมชน 4. ปัจจัยที่มีผลต่อการจัดการทรัพยากรธรรมชาติและสิ่งแวดล้อมในชุมชนเป้าหมายคือปัจจัย ภายใน และปัจจัยภายนอก ปัจจัยภายในได้แก่ ภาวะผู้นำของคนในชุมชน ลักษณะการมีส่วนร่วม การรับรู้ข้อมูลข่าวสาร ลักษณะสัมพันธ์เชิงเครือญาติ วัฒนธรรม ศาสนา ความเชื่อ และการประกอบ อาชีพหลักของคนส่วนใหญ่ในชุมชน ปัจจัยภายนอก ได้แก่ นโยบายและทิศทางการพัฒนาประเทศ หน่วยงานของรัฐ องค์กรพัฒนาเอกชนโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาคมหยาดฝน แหล่งทุนที่สนับสนุนสมาคม หยาดฝน และสื่อมวลชนท้องถิ่น