ได้ทำการศึกษาโครงสร้างทางธรณีวิทยาเชิงภูมิภาคใน พื้นที่จังหวัดสตูลและจังหวัดสงขลาโดยวิธีการวัดความถ่วง ของโลก การวิเคราะห์ค่าสนามแม่เหล็กโลกและความเข้ม กัมมันตภาพรังสีที่ได้จากการบินสำรวจในพื้นที่ของอำเภอหาดใหญ่ อำเภอสะเดา อำเภอรัตภูมิ อำเภอควนเนียง กิ่งอำเภอบางกล่ำ และกิ่งอำเภอคลองหอย-โข่ง จังหวัดสงขลาและพื้นที่ทั้งหมดของ จังหวัดสตูล ประกอบด้วยอำเภอเมืองสตูล อำเภอควนกาหลง อำเภอละงู อำเภอควนโดน อำเภอท่าแพ อำเภอทุ่งหว้า(ไม่รวม หมู่เกาะนอกชายฝั่ง) หรือระหว่างละติจูด 6ํ 30 N-7ํ 15 N และลองติจูด 99ํ 45 E - 100ํ 30 E โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อ กำหนดขอบเขตของลักษณะโครงสร้างทางธรณีวิทยาเชิงภูมิภาคใน พื้นที่ศึกษา ผลจากการศึกษาพบว่าค่าผิดปกติด้านความถ่วงมีค่าต่ำ มีแนวประมาณ N15W และ N-s ในบริเวณที่เป็นเทือกเขาแกรนิต ตอนกลางของพื้นที่และค่าผิดปกติด้านความถ่วงจะมีค่าสูงขึ้น อย่างต่อเนื่องในบริเวณที่ปก-คลุมด้วยหินตะกอนทั้งทางด้าน ตะวันออกและด้านตะวันตกของแนวเทือกเขาแกรนิต ผลจากการ วิเคราะห์ภาคตัดขวางด้านความถ่วง สนามแม่เหล็กโลกที่ได้ จากการบินสำรวจด้วยโปรแกรม GMM พบว่าหินแกรนิต (2620 kg/m3) วางอยู่บนหินฐาน ซึ่งกำหนดเป็นหินที่อยู่ใน ชั้นเปลือกโลก (2800 kg/m3) แต่มีค่าสภาพรับไว้ได้ทาง แม่-เหล็กน้อยกว่าหินแกรนิต โดยหินแกรนิตจะมีความหนา มากที่สุดในบริเวณแนวเทือกเขาหินแกรนิตซึ่งมีรากลึกประมาณ 15 กิโลเมตร โดยความหนาของหินแกรนิตจะลดลงในบริเวณที่ ปกคลุมด้วยกินตะกอนทั้งทางด้านตะวันออกและด้านตะวันตก ของเทือกเขาหินแกรนิต และหินแกรนิตสามารถจำแนกเป็น 2 ชุด โดยทั้งสองชุดมีความหนาแน่นเท่ากันแต่ชุดที่วางตัวอยู่ ด้านบนจะมีค่าสภาพรับไว้ได้ทางแม่เหล็กสูงกว่าชุดที่วางตัว อยู่ด้านล่าง นอกจากนั้นยังพบว่าขอบเขตในแนวระนาบของหินโผล่แกรนิต ยังสามารถกำหนดได้ชัดเจนจากค่าผิดปกติที่มีค่าสูงของ กัมมันตรังสี k,eU และ eTh