การวิจัยครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาเปรียบเทียบคัมภีร์พระมนูธรรมศาสตร์ ฉบับภาษาสันสกฤตกับฉบับภาษามอญในด้านความเป็นมา โครงสร้าง การจัดประเภทและแบ่งหมวดหมู่ เนื้อหา และเนื้อหาบทบัญญัติ ตามลักษณะกฏหมายโบราณ และเพื่อศึกษาเปรียบเทียบลักษณะและ หลักการของระบบกฎหมายฮินดูและระบบกฎหมายพุทธ โดยมีสมมุติฐานว่า ระบบกฎหมายฮินดูและ กฎหมายพุทธมีลักษณะและหลักเกณฑ์ของกฎหมายแตกต่างกัน และระบบกฎหมายพุทธเป็นการนำเอาระบบ กฎหมายของฮินดูมาดัดแปลงโดยคงลักษณะที่ใช้ร่วมกันได้ และแก้ไขลักษณะที่ขัดกับความเชื่อ ตามหลักการของศาสนาพุทธ การศึกษาคัมภีร์ทั้งสองจะจำกัดเฉพาะการวิเคราะห์ในด้านกฎหมาย โบราณและปรัชญาศาสนาเท่านั้น ผลการศึกษาพบว่า คัมภีร์ทั้งสองมีความแตกต่างกันทั้งในด้านความเป็นมา โครงสร้างการ จัดประเภทและการแบ่งหมวดหมู่เนื้อหา แต่เนื้อหาบทบัญญัติบางส่วนคล้ายคลึงกัน และสรุปได้ ว่าระบบกฎหมายฮินดูและระบบกฎหมายพุทธมีลักษณะและหลักเกณฑ์แตกต่างกัน และระบบกฎหมายพุทธ เป็นการนำเอาระบบกฎหมายฮินดูมาดัดแปลงโดยคงลักษณะที่ใช้ร่วมกันได้และแก้ไขลักษณะที่ขัด กับความเชื่อตามหลักการของศาสนาพุทธตามที่ได้ตั้งสมมุติฐานเอาไว้