การวิจัยครั้งนี้มีจุดประสงค์เพื่อศึกษา ระดับประสิทธิภาพการสอนตลอดจนตัวแปรที่ สัมพันธ์และส่งผลต่อประสิทธิภาพการสอนของครูผู้สอนกลุ่มทักษะชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ใน โรงเรียนประถมศึกษา สังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา โดยทำการศึกษา กับครูผู้สอนกลุ่มทักษะบั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ของปีการศึกษา 2538 จำนวน 181 คน ด้วย เครื่องมือวิจัย 4 ประเภท ได้แก่ แบบสอบถามข้อมูลพื้นฐาน แบบวัดเจตคติของครูแบบวัด สมรรถภาพของครู และแบบประเมินประสิทธิภาพการสอนของครู สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลใช้วิธี การทางสถิติประกอบด้วยการวิเคราะห์ค่าเฉลี่ยเลขคณิต (X) ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D) ค่า ร้อยละ (%) ค่าสัมประสิทธิ์สหสัมพันธ์ของเพียร์สัน (Pearsons product Moment Correlation Coefficient) และการวิเคราะห์ถดถอยพหุคูณแบบเพิ่มตัวแปร เป็นขั้น (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัยพบว่า ครูผู้สอนกลุ่มทักษะชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 ใน โรงเรียนประถมศึกษาสังกัดสำนักงานการประถมศึกษาจังหวัดพระนครศรีอยุธยา มีประสิทธิภาพการ สอนอยู่ในระดับมาก สำหรับตัวแปรที่มีความสัมพันธ์กับประสิทธิภาพการสอนของครูผู้สอนกลุ่ม ทักษะอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ คือ เจตคติของครูต่ออาชีพสมรรถภาพการเลือกใช้วิธีสอน เจตคติ ของครูต่อนักเรียน สมรรถภาพการเลือกใช้สื่อการเรียนการสอน เจตคติของครูต่อผู้บริหารงาน อื่น ๆ ที่ได้รับมอบหมาย การได้เข้ารับการฝึกอบรมประจำการ การได้รับพิจารณาความดีความชอบ ระยะเวลาเดินทางจากที่พักถึงโรงเรียน เพื่อสนิทในโรงเรียน การแสวงหาความรู้เพิ่มเติม และผลการเรียน ส่วนตัวแปรที่ส่งผลต่อประสิทธิภาพการสอนของครูผู้สอน กลุ่มทักษะประกอบด้วย ตัวแปรเรียงตามลำดับ คือ เจตคติของครูต่ออาชีพ สมรรถภาพการเลือกใช้วิธีสอน สมรรถภาพการ เลือกใช้สื่อการเรียนการสอนและเจตคติของครูต่กนักเรียน โดยตัวแปรทั้งสี่ร่วมกัน อธิบาย ความแปรปรวนของประสิทธิภาพการสอนของครูผู้สอนกลุ่มทักษะได้ประมาณร้อยละ 32 ซึ่งสามารถ เขียนสมการพยากรณ์ประสิทธิภาพการสอนในรูปคะแนนมาตรฐานได้ดังนี้ ประสิทธิภาพการสอน = 0.43 เจตคติของครูต่ออาชีพ + 0.30 สมรรถภาพการเลือกใช้ วิธีสอน + 0.19 สมรรถภาพการเลือกใช้สื่อการเรียนการสอน +0.17 เจตคติของครูต่อนักเรียน