วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวรรณกรรมเรื่องสุรสาชาดก ฉบับภาษามอญ โดยใช้เอกสารต้นฉบ้บที่เป็นใบลาน จำนวน 1 ผูก จากวัดศาลาแดง อ.สามโคก จ.ปทุมธานี การศึกษาวรรณกรรมฉบับนี้ ศึกษาในด้านอักขรวิธี ลักษณะของเรื่อง และคุณค่าที่ได้รับด้าน ต่าง ๆ บทที่ 1 เป็นบทนำ กล่าวถึงความสำคัญของเรื่องที่วิจัย ขอบเขต วิธีการศึกษารวมทั้ง ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับจากงานวิจัย บทที่ 2 กล่าวถึงอักขรวิธี และลักษณะตัวอักษรของ มอญที่ปรากฏในสุรสาชาดก พบว่า มีรูปพยัญชนะตัวเต็ม 31 รูป ตัวเชิง 18 รูป สระลอย 7 รูป สระจม 12 รูป รวมทั้งตัวเลขและเครื่องหมายต่าง ๆ การนำภาษาบาลีเข้ามาใช้ตามหลักการ สังโยคของภาษาบาลี บทที่ 3 กล่าวถึง ลักษณะของเรื่องสุรสาชาดก ซึ่งมีที่มาจากสิรสาชาดก ฉบับปัญญาสชาดก โดยนำพงศาวดารพื้นเมืองแห่งเมืองสุวรรณโคมคำโยนกนคร มาเป็นเค้าโครงเรื่อง เนื้อเรื่องส่วนใหญ่เน้นบุญบารมีของพระโพธิสัตว์ ซึ่งเสด็จมาเสวยพระชาติเป็นสุรสากุมาร บทที่ 4 กล่าวถึงอนุภาคของเรื่องสุรสาชาดก และนำไปเปรียบเทียบกับอนุภาคของสิรสาชาดก ฉบับหอสมุดแห่งชาติ ส่วนใหญ่อนุภาคของทั้งสองเรื่องจะคล้ายคลึงกัน บทที่ 5 กล่าวถึง คุณค่าที่ได้รับด้านต่าง ๆ คือ ด้านศาสนา ความเชื่อ ประเพณีสังคม และด้านวรรณกรรม สำหรับ ด้านวรรณกรรมศึกษา 2 ระดับ คือ ระดับคำ และระดับข้อความ มีการใช้คำได้เหมาะสมกับข้อความ สามารถสื่อความหมายได้ชัดเจน สามารถนำคำมาสร้างภาพพจน์ สำนวนโวหารต่าง ๆ จนทำให้เกิด รสวรรณคดีที่ประทับใจ บทที่ 6 บทสรุปและข้อเสนอแนะ การวิจัยในขั้นต่อไป