จุดมุ่งหมายของวิทยานิพนธ์ฉบับนี้คือ การศึกษาและเปรียบเทียบศัพท์ในภาษามอญ จังหวัด นนทบุรี ลพบุรี และกาญจนบุรี ในการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยได้สำรวจพื้นฐานภาษามอญ ประกอบด้วย หน่วยอรรถจำนวน 1,857 หน่วยอรรถ นำไปสัมภาษณ์ผู้บอกภาษาจำนวน 9 คน ซึ่งได้คัดเลือกไว้ เป็นตัวแทนของคนมอญที่จะศึกษาถิ่นละ 3 คน โดยควบคุมตัวแปรทางสังคม คือ เพศ อายุ อาชีพ การศึกษา ภูมิลำเนา และภูมิหลังของคู่สมรส ผลการวิจัยปรากฎว่า ภาษาถิ่นมอญทั้ง 3 ถิ่นมีการใช้ศัพท์แบ่งออกเป็น 3 ประเภท คือ ประเภทที่ 1 ใช้ศัพท์เหมือนกันทั้ง 3 ถิ่น รวม 765 หน่วยอรรถ ประเภทที่ 2 ใช้ศัพท์แตกต่างกัน ทั้ง 3 ถิ่น รวม 548 หน่วยอรรถ ประเภทที่ 3 ใช้ศัพท์เหมือนกันบางถิ่นต่างกันบางถิ่นรวม 544 หน่วยอรรถ การใช้ศัพท์ในภาษามอญจังหวัดนนทบุรี ลพบุรี และกาญจนบุรี จึงมีทั้งเหมือนกันและ ต่างกัน ศัพท์ที่ชาวมอญทั้ง 3 ถิ่นใช้เหมือนกันล้วนเป็นศัพท์ดั้งเดิมของภาษามอญ ส่วนศัพท์ที่ใช้ ต่างกันนั้นเป็นศัพท์ที่ยืมมาจากภาษาไทยกลาง และศัพท์ภาษามอญกาญจนบุรีอาจจะมีคำยืมมาจาก ภาษาพม่าบ้าง จากการเปรียบเทียบจำนวนศัพท์ที่ชาวมอญใช้พบว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปจากศัพท์ดั้งเดิม ของภาษามอญทั้ง 3 ถิ่น จำนวน 1,092 หน่วยอรรถ นับได้ว่าเกิดการเปลี่ยนแปลงคำสัพท์ขึ้น ในภาษามอญเป็นจำนวนมาก และถ้าดูความแตกต่างในการใช้ศัพท์ตามกลุ่มความหมายจะเห็นว่า กลุ่มที่ใช้คำศัพท์แตกต่างกันมากคือ คำเรียกเครื่องนุ่งห่มและเครื่องประดับ ซึ่งเป็นกลุ่ม ความหมายที่มีการใช้ศัพท์แตกต่างกันไปตามสภาพภูมิศาสตร์ และการรับเอาวัฒนธรรมชาติอื่นๆ เข้ามาปะปน รวมทั้งได้รับอิทธิพลจากการสื่อสาร การคมนาคม และเทคโนโลยี