การวิจัยนี้ได้ทำการศึกษามณฑปในเมืองศรีสัชชนาลัย โดยเลือกข้อมูลจากมณฑปที่อยู่ใน แนวแกนหลักของวัด เพื่อศึกษาถึงวิวัฒนาการทางสถาปัตยกรรม และศึกษาอิทธิพลทางศิลป สถาปัตยกรรมและความหมายบางประการที่มีต่อมณฑปสุโขทัย การวิจัยนี้พบว่า มณฑปในเมือง ศรีสัชนาลัยเริ่มพัฒนาจากกลุ่มมณฑปที่มีหลังคาเป็นทรงจั่วก่อด้วยศิลาแลงแบบสันเหลี่ยม ใน ระยะแรกมณฑปมีผังพื้นเป็นรูปสี่เหลี่ยมไม่ย่อมุม รูปทรงอาคารเป็นปริมาตรทึบหนัก หลังจากนั้น จึงพัฒนาลักษณะผังพื้นโดยการย่อมุม แบ่งระนาบหลังคาจั่วเป็นชั้นปีกนกและหลังคาชั้นลด และ อ่อนโค้งคล้ายกับหลังคาที่ใช้โครงสร้างไม้มุงกระเบื้อง ถึงระยะเวลาหนึ่ง รูปแบบของมณฑป ในเมืองศรีสัชชนาลัยได้เปลี่ยนแปลงลักษณะทางสถาปัตยกรรม และใช้โครงสร้างหลังคาเป็น โครงไม้มุงกระเบื้องตามแบบมณฑปของสกุลช่างเมืองสุโขทัย แต่ยังใช้ศิลาแลงเป็นวัสดุก่อและ เทคนิคฝีมือยังคงสืบเนื่องกับกลุ่มที่มีหลังคาก่อด้วยศิลาแลง ราวต้นพุทธศตวรรษที่ 21 มณฑป ที่ใช้โครงหลังคาเป็นไม้ก็เพิ่มองค์ประกอบตกแต่งส่วนผนัง โดยการออกแบบห้มีเสาติดผนัง และแบ่งผนังเป็นช่องประดับด้วยลวดลายปูนปั้น แต่ฝีมือการก่อศิลาแลงในกลุ่มหลังนี้ก็หยาบ กว่า 2 กลุ่มแรก มณฑปแบบสุโขทัยได้รับอิทธิพลทางศิลปะและสถาปัตยกรรมจากลังกาและพม่า เนื่องจาก มีลักษณะทางสถาปัตยกรรมที่คล้ายกันกับปฏิมาฆระของลังกาและวิหารแบบพุกาม ซึ่งหมายความ ของมณฑปสุโขทัยอาจหมายถึงคันธกุฎีเช่นเดียวกันกับปฏิมาฆระของลังการ่วมกับความหมายทาง พุทธประวัติที่นิยมในวิหารของพุกาม