ชุมชนเมืองที่ยั่งยืนในบริบทของไทยมีหลักการและแนวคิดอย่างไร การค้นหา คำตอบจากคำถามดังกล่าวส่งผลให้มีการศึกษาที่เกี่ยวเนื่องกับ การศึกษาชุมชนเมือง ที่ยั่งยืนในต่างประเทศการศึกษาโครงการออกแบบชุมชนเมืองที่ยั่งยืนในประเทศไทย และการศึกษาบริบทที่สำคัญของไทย ผลการวิจัยพบว่า ปัจจุบันมีสองแนวคิดสำคัญ อันเป็นหนทางของการออกแบบชุมชนเมืองที่ยั่งยืน ในต่างประเทศคือ แนวคิดเมืองอัดแน่น (Compact City) ที่มีภาพการออกแบบเพื่อมุ่ง เน้นลดการบริโภคและแนวคิดจากลัทธิชุมชนเมืองยุคใหม่ (New Urbanism) ที่มีภาพ การออกแบบเพื่อมุ่งเน้นคล้อยตามประสบการณ์และทัศนคติของผู้คน ความแตกต่างนั้น ได้สั่นคลอนและสร้างความคลางแคลงใจให้เกิดขึ้นกับแนวทางการออกแบบดังกล่าว และ ได้ตอกย้ำถึงความสำคัญต่อการเรียนรู้ว่าสิ่งใดคือความยั่งยืนอันแท้จริงในชุมชน เมืองของไทย การไล่ตามตัวแบบตะวันตก การพัฒนาที่ไม่เป็นบูรณาการ และการขาดวัฒนธรรม ของชาวเมือง เป็นปมรากเหง้าในสังคมไทยที่โยงใยมาสู่วิกฤติความไม่ยั่งยืนใน ปัจจุบัน และเป็นส่วนหนึ่งที่ส่งผลให้โครงการออกแบบชุมชมเมืองที่ยั่งยืนไม่เคย ประสบความสำเร็จอย่างจริงจังในไทย แต่จากการศึกษาพบว่าในบริบทของไทยนั้นเอง มีสิ่งที่แฝงอยู่ของการแสดงออกถึงหนทางหลักในการมุ่งไปสู่ความยั่งยืนคือการพึ่ง พาตนเองอย่างพอเพียง "ชุมชนเมืองที่พึ่งพาตนเองอย่างพอเพียง" จึงถูกนำเสนอขึ้น ด้วยภาพการออกแบบที่ไม่ใช่ภาพใดภาพหนึ่งในต่างประเทศ หากแต่เป็นภาพเฉพาะที่มี ทั้งความเหมือนและความต่างออกมาจากแนวคิดตะวันตกที่สามารถมีขึ้นได้ในสังคมไทย ด้วยทัศนคติความพอเพียงและคุณลักษณะของการบริโภคที่พอประมาณ ที่ยังโยงใย สัมพันธ์ไปถึงลักษณะการพึ่งพาตนเองที่มีลำดับชั้นอย่างต่อเนื่องของ "ชุมชน" ใน "เมือง" ภาพร่างอันสำคัญทั้งในด้านหลักการและแนวคิดทางการออกแบบที่ทำการนำเสนอ เป็นพลังสำคัญในแง่มุมหนึ่งที่จะนำพาความยั่งยืนมาสู่ชุมชนเมืองของไทย และเป็น ส่วนหนึ่งที่จะเกื้อหนุนให้สังคมไทยก้าวไปสู่ความยั่งยืนอันแท้จริงต่อไป