วิทยานิพนธ์นี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาวรรณกรรมเรื่องโคลงพรหมทัต ซึ่งเป็นวรรณกรรม ลานนา ปรากฎอยู่ในใบลานจำนวน 1 ผูก การวิจารณ์นั้น จะพิจารณาถึงลักษณะอักษร อักขรวิธี คุณค่าทางด้านวรรณกรรมและสังคม สาระในวิทยานิพนธ์แบ่งออกเป็น 6 บท คือ บทแรกเป็นบทนำ กล่าวถึงหัวข้อวิจัย ตลอดจนการดำเนินการวิจัย บทที่ 2 ว่าด้วยประวัติความเป็นมาและจุดมุ่งหมายของเรื่อง บทที่ 3 ว่าด้วยลักษณะตัวอักษรและอักขรวิธีที่ปรากฎในเรื่อง บทที่ 4 ว่าด้วยการศึกษาวิจารณ์ในเชิงวรรณ กรรม บทที่ 5 ว่าด้วยการศึกษาวิจารณ์ในเชิงสังคม บทที่ 6 เป็นบทสรุปและข้อเสนอแนะ การวิจัยทำให้ทราบว่า อักษรที่ใช้จาร ซึ่งเรียกว่าอักษรไทยนิเทศนั้นน่าจะเป็นอักษร พิเศษที่ใช้จารวรรณกรรมลานนาที่แต่งด้วยคำประพันธ์ประเภทโคลงโดยเฉพาะ ส่วนอักขรวิธีนั้น มีลักษณะการเขียนตามภาษาถิ่นและไม่เป็นระบบระเบียบนัก วรรณกรรมเรื่องโคลงพรหมทัตนี้ เป็นชาดกนอกนิบาตเรื่องหนึ่ง ซึ่งน่าจะได้เค้าเรื่องมาจากพรหมทัตหน้าแว่นและหรือสุรัพภชาดก ซึ่งเป็นชาดกเรื่องหนึ่งในปัญญาสชาดก อันแสดงให้เห็นการต่อสู้ระหว่างอำนาจฝ่ายสูงคือความดี กับอำนาจฝ่ายต่ำคือความชั่วเป็นประการสำคัญ รูปแบบในการประพันธ์เป็นร้อยกรองประเภทโคลง สี่สุภาพกวีมีความสามารถในการใช้ภาษาเป็นอย่างยิ่งทั้งในด้านการใช้ถ้อยคำและสำนวนโวหารอันก่อ ให้เกิดอรรถรสทางวรรณคดีในเชิงสังคมนั้นโคลงพรหมทัตได้สะท้อนให้เห็นค่านิยมของสังคม เกี่ยวกับความเชื่อต่างๆ ตลอดจนประเพณีที่น่าสนใจหลายประการของลานนาไทย