การศึกษาวิจัยเชิงทดลอง ในผู้ป่วยนอกโรคความดันโลหิตสูง ของโรงพยาบาล พระพุทธบาท มีวัตถุประสงค์เพื่อเปรียบเทียบผลของการให้ความรู้และคำปรึกษาใน ผู้ป่วยโรคความดันโลหิตสูง ด้วยวิธีการกลุ่ม 2 รูปแบบ โดยทีมสุขภาพ ต่อระดับ ความดันโลหิต ความรู้ และความร่วมมือในการดูแลสุขภาพตนเองของผู้ป่วย จำนวน ผู้ป่วยที่ศึกษามีทั้งหมด 56 คน แบ่งผู้ป่วยเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มศึกษา 2 กลุ่ม และกลุ่มควบคุม 1 กลุ่ม กลุ่มควบคุมจำนวน 22 คน ได้รับบริการตามปกติ กลุ่มศึกษากลุ่มที่ 1 จำนวน 17 คน ได้รับความรู้และคำปรึกษาแบบกลุ่มจากทีม สุขภาพ โดยให้แบบซ้ำๆ กลุ่มศึกษากลุ่มที่ 2 จำนวน 17 คน ได้รับความรู้และ คำปรึกษาแบบกลุ่มจากทีมสุขภาพ โดยแบ่งให้ 3 ครั้ง ทำการวัดผลคะแนนความรู้, ค่าความดันโลหิต และความร่วมมือในการดูแลสุขภาพของตนเอง ก่อนและหลังให้ ความรู้ 3 ครั้ง ห่างกันครั้งละ 1 เดือน ผลการศึกษาภายหลังจากให้ความรู้และคำปรึกษาครบ 3 ครั้ง พบว่าผู้ป่วย กลุ่มศึกษาทั้ง 2 กลุ่ม ควบคุมระดับความดันโลหิตได้ดีขึ้น โดยเปรียบเทียบค่า ความดันโลหิตซิสโตลิคและไดแอสโตลิคของก่อนและหลังให้ความรู้ ซึ่งลดลงอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ (~ip~i<0.05) และแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ (~ip~i<0.05) แต่กลุ่มศึกษาทั้งสองไม่มีความแตกต่างกันอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ ส่วนคะแนนความรู้ของกลุ่มศึกษา 1 และ 2 เพิ่มขึ้นอย่างมีนัย สำคัญทางสถิติ (~ip~i<0.05) และเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม พบว่ากลุ่ม ศึกษาทั้ง 2 กลุ่ม มีคะแนนความรู้เพิ่มขึ้นแตกต่างจากกลุ่มควบคุมอย่างมี นัยสำคัญทางสถิติ (~ip~i<0.05) ผลการศึกษาทั้งหมดสรุปว่า การให้ความรู้และคำปรึกษาแบบกลุ่มแก่ผู้ป่วย นอกโรคความดันโลหิตสูงทั้งสองรูปแบบทำให้ผู้ป่วยมีความรู้และควบคุมความดัน โลหิตได้ดีขึ้น และทั้งสองรูปแบบให้ผลไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ การให้ความรู้และคำปรึกษาแบบกลุ่มส่งผลให้เกิดความร่วมมือในการดูแลสุขภาพ ของตนเองมากขึ้น ผู้ป่วยส่วนใหญ่มีความเห็นต่อการได้รับประโยชน์จากโครงการ ให้ความรู้และคำปรึกษาแบบกลุ่มอยู่ในระดับมาก