การกร่อนทางชีวภาพโดยสาเหตุจากเม่นทะเลเป็นปัจจัยหนึ่งที่มีบทบาทสำคัญต่อกระบวน การสร้างและพัฒนาแนวปะการัง เม่นชนิดนี้~iDiadema setosum~iเป็นสิ่งมีชีวิตชนิดเด่น ที่สามารถพบได้ทั่วไปในกลุ่มปะการังบริเวณอ่าวไทยตอนใน แต่ไม่มีข้อมูลการศึกษาถึง ผลกระทบของเม่นทะเลชนิดนี้ต่อกลุ่มปะการังในอ่าวไทย การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อวิเคราะห์อัตราการกร่อนทางชีวภาพโดยเม่นทะเล~iD. setosum~iของกลุ่มปะการัง เกาะค้างคาว บริเวณอ่าวไทยตอนใน โดยใช้วิธี Acidification method ตลอดจนศึกษา รูปแบบการแพร่กระจายและการเปลี่ยนแปลงประชากรของเม่นทะเล~iD. setosum~i โดย ใช้วิธีการสุ่ม quadrat ในช่วงเดือนกุมภาพันธ์ มิถุนายน และพฤศจิกายน 2541 ผลการศึกษาพบว่ารูปแบบการแพร่กระจายและความหนาแน่นของเม่นทะเล ~iD.setosum~i ตลอดช่วงระยะเวลาที่ศึกษามีแนวโน้มที่เหมือนกัน โดยในบริเวณเขตที่ตื้นจะพบ เม่นทะเล ~iD.setosum~i แพร่กระจายอยู่หนาแน่นกว่าบริเวณเขตปะการังและเขตที่ลึกตามลำดับ โดยมีค่าอยู่ในช่วงระหว่าง 0.4-11.8 ตัว/ตารางเมตร อัตราการกร่อนของปะการังตลอด ช่วงระยะเวลาที่ศึกษามีค่าอยู่ในช่วงระหว่าง 0.34-1.43 กรัมหินปูน/ตัว/วัน ซึ่งเมื่อคำนวณหาอัตราการกร่อนต่อพื้นที่พบว่ามีค่าอยู่ในช่วงระหว่าง 1.64-5.5 กิโลกรัม หินปูน/ตารางเมตร/ปี บริเวณเขตที่ตื้นจะมีอัตราการกร่อนมากที่สุดโดยมีความหนาแน่นของ เม่นทะเลเป็นปัจจัยที่สำคัญ ปรากฎการณ์ปะการังฟอกขาวที่เกิดขึ้นอย่างรุนแรงเป็นครั้งแรกในอ่าวไทย ในช่วง เดือนเมษายน-พฤษภาคม 2541 เป็นปัจจัยหนึ่งที่มีผลต่อการเพิ่มขึ้นของประชากรเม่นทะเล ~iD.setosum~i และเป็นเหตุให้อัตราการกร่อนทางชีวภาพของปะการังในช่วงเวลาดังกล่าวมีค่าสูง ผลการศึกษาในครั้งนี้สรุปว่าอัตราการกร่อนทางชีวภาพโดยเม่นทะเลชนิด ~iD.setosum~i มีค่าอยู่ในระดับเดียวกันกับผลการศึกษาที่ผ่านมาในหลายบริเวณของโลก