การศึกษาครั้งนี้ เป็นการศึกษาเปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนโดยใช้โปรแกรม การนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษกับไม่ใช้เทคนิคพิเศษ โดยมีวัตถุประสงค์เพื่อสร้างและพัฒนา สื่อการสอน ด้วยโปรแกรมการนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษกับไม่ใช้เทคนิคพิเศษ และเพื่อ เปรียบเทียบผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน จากการใช้โปรแกรมการนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษ กับไม่ใช้เทคนิคพิเศษ ประชากรในการศึกษาคือนักศึกษาคณะนิเทศศาสตร์ ชั้นปีที่ 3 ของ มหาวิทยาลัยเซนต์จอห์น จำนวน 98 คน กลุ่มตัวอย่างได้จากการสุ่มอย่างง่าย จำนวน 60 คน แบ่งเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มละ 30 คน กลุ่มทดลองที่ 1 เรียนด้วยลักษณะการสอนที่ใช้ โปรแกรมการนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษ และกลุ่มทดลองที่ 2 เรียนด้วยลักษณะการสอน ที่ใช้โปรแกรมการนำเสนอที่ไม่ใช้เทคนิคพิเศษ เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย คือ โปรแกรม การนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษกับไม่ใช้เทคนิคพิเศษ และแบบทดสอบวัดผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน แล้วนำคะแนนที่ได้จากการทดสอบก่อนเรียน (pretest) และหลังเรียน (posttest) มาวิเคราะห์หาค่าสถิติ ใช้สถิติการทดสอบ t-test และการวิเคราะห์ความผันแปร (Analysis of Variance : ANOVA) ผลการวิจัย 1. ผลสัมฤทธิ์ทางการเรียนจากการสอนด้วยโปรแกรมการนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษ สูงกว่าไม่ใช้เทคนิคพิเศษ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) 2. ผลการศึกษาองค์ประกอบเกี่ยวกับภูมิหลังที่มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.01) ได้แก่ ระดับคะแนนเฉลี่ยสะสม และการเปิดรับสื่อสาร มวลชน ส่วนองค์ประกอบอื่นๆ เพศ ระดับอายุ และระดับพื้นฐานการศึกษา มีผลต่อผลสัมฤทธิ์ ทางการเรียน อย่างไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ (p>0.01) 3. เมื่อขจัดอิทธิพลของตัวแปรอื่นๆ ออกไปแล้ว พบว่าวิธีการสอนโดยใช้โปรแกรม การนำเสนอที่ใช้เทคนิคพิเศษ ส่งผลต่อคะแนนเฉลี่ยรวม (Grand Mean) เพิ่มขึ้น ขณะที่วิธีการสอนที่ไม่ใช้เทคนิคพิเศษ มีผลต่อคะแนนเฉลี่ยรวมลดลง