การศึกษาครั้งนี้ มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาชนิดรูปกาย และความสัมพันธ์ระหว่าง ความสามารถทางกลไก กับความสามารถของระบบไหลเวียนเลือดตามชนิดรูปกายของนักเรียน โรงเรียนกีฬาจังหวัดสุพรรณบุรี และโรงเรียนกีฬาจังหวัดนครศรีธรรมราช โดยแยกเพศชาย 461 คน และเพศหญิง 185 คน เครื่องมือที่ใช้ในการทดสอบ 1. วิธีวัดและหาค่าชนิดรูปกาย รอสส์ และมาเฟล - โจนส์ ได้กำหนดวิธีการวัด ตามหลักของฮีท และคาร์เตอร์ (Ross and Marfell - Jones) 2. เครื่องมือวัดความสามารถทางกลไก 3 รายการ2.1 ยืนกระโดดไกล2.2 วิ่งซิกแซก2.3 ทุ่มลูกเมดิซินบอล 3. เครื่องมือวัดการคืนสู่สภาพปกติของอัตราชีพจรของคาสค์ (Kasch Pulse Test) ผลการศึกษาพบว่า 1. รายการทดสอบยืนกระโดดไกล เพศชายกลุ่มชนิดรูปกายแบบเมโสมอร์ฟีย์ มีค่าเฉลี่ย ดีที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มชนิดรูปกายแบบเอคโตมอร์ฟีย์ และเอนโดมอร์ฟีย์ ตามลำดับ ส่วนเพศหญิงกลุ่มชนิดรูปกายแบบเอคโตมอร์ฟีย์ มีค่าเฉลี่ยดีที่สุด รองลงมาคือ กลุ่ม ชนิดรูปกายแบบเมโสมอร์ฟีย์ และเอนโดมอร์ฟีย์ ตามลำดับ 2. รายการทดสอบวิ่งซิกแซก เพศชายกลุ่มชนิดรูปกายแบบเอคโตมอร์ฟีย์ มีค่าเฉลี่ย ดีที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มชนิดรูปกายแบบเมโสมอร์ฟีย์ และเอนโดมอร์ฟีย์ ตามลำดับ ส่วนเพศหญิงชนิดรูปกายแบบเมโสมอร์ฟีย์ มีค่าเฉลี่ยดีที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มชนิด รูปกายแบบเอคโตมอร์ฟีย์ และเอนโดมอร์ฟีย์ ตามลำดับ 3. รายการทดสอบทุ่มลูกเมดิซินบอล ทั้งเพศชายและเพศหญิงกลุ่มชนิดรูปกายแบบ เอนโดมอร์ฟีย์ มีค่าเฉลี่ยดีที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มชนิดรูปกายแบบโสมอร์ฟีย์ และ เอนโดมอร์ฟีย์ ตามลำดับ 4. การทดสอบการคืนสู่สภาพปกติของอัตราชีพจรของคาสค์ ทั้งเพศชายและเพศหญิง กลุ่มชนิดรูปกายแบบเอคโตมอร์ฟีย์ มีค่าเฉลี่ยดีที่สุด รองลงมาคือ กลุ่มชนิดรูปกายแบบ เมโสมอร์ฟีย์ และเอนโตมอร์ฟีย์ ตามลำดับ 5. ความสัมพันธ์ระหว่างความสามารถทางกลไกแต่ละรายการกับความสามารถของระบบ ไหลเวียนเลือดตามชนิดรูปกายเป็นรายคู่ แยกเพศชายและเพศหญิง ทุกคู่มีความสัมพันธ์ ระดับต่ำ มีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 5 คู่ นอกจากนั้นไม่มีนัยสำคัญทางสถิติ ที่ระดับ .05