การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีจุดประสงค์ เพื่อประเมิน หลักสูตรสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ พ.ศ. 2533 มหาวิทยาลัย หัวเฉียวเฉลิมพระเกียรติ โดยผู้วิจัยศึกษาโดยใช้รูปแบบ การประเมินซิปป์ ทั้ง 4 ด้าน คือ ด้านบริบท ประเมินเกี่ยว กับ จุดประสงค์ของหลักสูตร โครงสร้างและเนื้อหาวิชาของ หลักสูตร ด้านปัจจัยเบื้องต้น ประเมินเกี่ยวกับ สื่อการเรียน การสอน วัสดุศึกษา สถานที่เรียน คุณสมบัติของนักศึกษาและ ความพร้อมและศักยภาพของอาจารย์ด้านกระบวนการ ประเมินเกี่ยวกับกระบวนการเรียนการสอนและการวัดและ ประเมินผลการเรียน และด้านผลผลิตประเมินเกี่ยวกับผล สัมฤทธิ์เมื่อสิ้นสุดการเรียนการสอน ความรู้ความเข้าใจทาง สังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ทักษะในการปฏิบัติงานทาง สังคมสงเคราะห์ วุฒิภาวะในการทำงานและบุคลิกภาพความเป็น นักสังคมสงเคราะห์ โดยมีกลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาเป็น อาจารย์ผู้สอน จำนวน 6 คน นักศึกษา จำนวน 60 คน ผู้สำเร็จการศึกษา จำนวน 70 คน และผู้บังคับบัญชาผู้สำเร็จ การศึกษา จำนวน 37 คน สำหรับเครื่องมือที่ใช้ในการ ประมวลข้อมูลเป็นแบบประเมินความคิดเห็นต่อหลักสูตร แบบ ทดสอบวัดทัศนคติต่อวิชาชีพสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ แบบ ทดสอบวัดวุฒิภาวะในการทำงาน แบบทดสอบวัดบุคลิกภาพ ความเป็นนักสังคมสงเคราะห์ศาสตร์ และแบบสังเกตกระบวน การ การวิเคราะห์ข้อมูล ผู้วิจัยใช้วิธีการทางสถิติ โดย การหาคะแนนเฉลี่ย (X(-)) และคะแนนเบี่ยงเบนมาตรฐาน (S.D.) ในแบบประเมิน และแบบทดสอบอื่น ๆ ได้ผลการวิจัย ดังนี้ 1. การประเมินด้านบริบท พบว่า วัตถุประสงค์ โครงสร้าง และเนื้อหาของหลักสูตรมีความเหมาะสมใน ระดับมาก 2. การประเมินด้านปัจจัยเบื้องต้น พบว่า สื่อการเรียน การสอน วัสดุศึกษา สถานที่เรียน ความพร้อมและศักยภาพของ อาจารย์ มีความเหมาะสมในระดับมาก สำหรับคุณสมบัติของ นักศึกษาพบว่า มีความเหมาะสมในระดับปานกลาง 3. การประเมินด้านกระบวนการ พบว่า กิจกรรม การเรียนการสอน การวัดและประเมินผลการเรียน มีความ เหมาะสมในระดับมาก 4. การประเมินด้านผลผลิต พบว่า ผลสัมฤทธิ์เมื่อ สิ้นสุดการเรียนการสอน ความรู้ ความเข้าใจทางสังคม สงเคราะห์ศาสตร์ ทักษะในการปฏิบัติงานทางสังคมสงเคราะห์ ศาสตร์ วุฒิภาวะในการทำงาน และบุคลิกภาพความเป็น นักสังคมสงเคราะห์ของผู้สำเร็จการศึกษามีความเหมาะสม ในระดับมาก