ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาเปรียบเทียบ การเข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองของเยาวชนที่อยู่ในสถานการณ์ ระดมคน และสถานการณ์ปกติว่าจะเข้ามีส่วนร่วมมากหรือน้อย ในเยาวชนลักษณะอย่างใด รูปแบบการวิจัยเป็นการทดลอง ในสถานการณ์จำลอง ใช้เยาวชนที่เป็นกลุ่มตัวอย่างจำนวน 110 คน ไปเข้าค่ายฝึกอบรม เป็นเวลา 5 วัน จัดให้อยู่ใน สภาพแวดล้อมที่เหมือนกันทุกประการ คือมีการฝึกอบรม การร่วมกิจกรรมต่าง ๆ ตลอดจนการกินการอยู่ภายในค่ายพักแรม ตลอด 5 วัน ในสถานการณ์นี้ ผู้ถึงศึกษาจะเลือกกรรมการค่ายฯ จำนวน 20 คน และประธานค่ายฯ จำนวน 1 คน ซึ่งถือเป็น กิจกรรมทางการเมืองที่จัดสร้างขึ้น จากนั้นผู้วิจัยได้ทำการทดสอบ พฤติกรรมต่าง ๆ 14 พฤติกรรม เพื่อวัดปริมาณการเข้ามีส่วนร่วม ทางการเมืองในสถานการณ์จำลองนี้ โดยที่เยาวชนเหล่านั้นไม่รู้ตัว ว่าถูกศึกษาอยู่ แบ่งกลุ่มตัวอย่างเป็น 2 กลุ่มคือ โดยการสุ่มเข้ากลุ่ม (random assignment) กลุ่มทดลองจำนวน 57 คน จะได้รับ การกระตุ้นระดมคนให้เข้าร่วมกิจกรรมทางการเมืองภายในค่าย กลุ่มควบคุมจำนวน 53 คน จะให้แสดงพฤติกรรมตามลักษณะธรรมชาติ ของเขาโดยไม่ได้รับการกระตุ้น การวัดตัวแปรตามใช้การสังเกต พฤติกรรมการมีส่วนร่วมทางการเมืองในสถานการณ์จำลอง โดยสร้าง สถานการณ์ทดสอบพฤติกรรม นอกจากนี้จะสอบแบบสอบถามข้อมูลทั่วไป และแบบสอบถามวัดทัศนคติต่อกิจกรรมทางการเมือง ความเชื่ออำนาจในตน และเหตุผลเชิงจริยธรรม วิเคราะห์ข้อมูล ใช้สถิติ ที (t-test) การวิเคราะห์ความแปรปรวนแบบสามทาง (three-way ANOVA) และการวิเคราะห์ความถอถอยพหุคูณ พบว่า เยาวชนในกลุ่มทดลอง (สถานการณ์ระดมคน) เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองในสถานการณ์จำลอง มากกว่าเยาวชนในกลุ่มควบคุม (สถานการณ์ปกติ) อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ .01 เยาวชนที่มีจิตลักษณ์แตกต่างกัน ได้แก่ ทัศนคติต่อกิจกรรม ทางการเมือง ความเชื่ออำนาจในตน และเหตุผลเชิงจริยธรรม จะเข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองแตกต่างกัน โดยจิตลักษณ์ทั้งสามด้านนี้ ไม่มีปฏิสัมพันธ์กับตัวแปรสถานการณ์ แต่ละด้าน เยาวชนที่มีทัศนคติที่ดีต่อ กิจกรรมทางการเมืองสูง เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองมากกว่าเยาวชน ที่ดีต่อกิจกรรมทางการเมืองต่ำอย่างมีนัยสำคัญที่ .001 เยาวชนที่มี ความเชื่ออำนาจในตนสูง เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองมากกว่าเยาวชน ที่มีความเชื่ออำนาจในตนต่ำอย่างมีนัยสำคัญที่ .001 เยาวชนที่มีเหตุผล เชิงจริยธรรมสูง เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองมากกว่าเยาวชนที่มีเหตุผล เชิงจริยธรรมต่ำอย่างมีนัยสำคัญที่ .05 เยาวชนชาย และเยาวชนหญิง เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองไม่แตกต่างกันอย่างมีนัยสำคัญในระดับ ที่ยอมรับได้ และเพศก็ไม่มีปฏิสัมพันธ์กันตัวแปรอื่นใด ทัศนคิต่อกิจกรรม ทางการเมือง ความเชื่ออำนาจในตน แและเหตุผลเชิงจริยธรรม มีความสัมพันธ์กับการเข้ามีส่วนร่วมทางการเมือง อย่างมีนัยสำคัญที่ .001 โดยมีค่าอาร์ .447 .517และ .324 ตามลำดับ จิตลักษณะทั้ง 3 ด้านนี้ ยังมีความสัมพันธ์กันและกันอย่างมีนัยสำคัญที่ยอมรับได้ ความเชื่ออำนาจในตน เป็นตัวทำนายการมีส่วนร่วมทางการเมืองในสถานการณ์จำลองได้ดีที่สุด ทั้งในกลุ่มรวม กลุ่มทดลอง และกลุ่มควบคุม โดยมีทัศนคติต่อกิจกรรม ทางการเมืองเป็นตัวทำนายได้รองลงมา ทั้ง 2 ตัวนี้สามารถทำนาย การมีส่วนร่วมทางการเมืองร่วมกันได้มากกว่าร้อยละ 38 ทั้งในกลุ่มรวม และกลุ่มย่อย ผลจากการวิจัยนี้ทำให้สามารถทราบแนวทางในการ เสริมสร้างและพัฒนาจิตลักษณะที่เอื้อต่อการมีพฤติกรรมเข้าร่วม ทางการเมืองสำหรับเยาวชน โดยมุ่งเสริมสร้างความเชื่ออำนาจในตน เป็นคุณลักษณ์หลัก นอกจากนี้ในสภาพการณ์ที่ต้องการเร่งให้บุคคล เข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองอาจสร้างสถานการณ์กระตุ้นระดมคน จะทำให้บุคคลเข้ามีส่วนร่วมทางการเมืองมากขึ้น