ความมุ่งหมายของการวิจัยนี้เพื่อศึกษาผลของการฝึกทักษะ การคิดซึ่งประกอบด้วยการรับรู้ การจัดจำแนก การจัดประเภท และการสรุปครอบคลุมที่มีต่อการคิดรวบยอด กลุ่มตัวอย่าง สุ่มแบบแบ่งชั้นจากโรงเรียนมัธยมศึกษาขนาดกลางและขนาดเล็ก จำนวน 4 โรง ศึกษาจากนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 1 เป็นกลุ่มทดลอง 134 คน กลุ่มเปรียบเทียบ 134 คน แต่ละกลุ่ม แบ่งเป็นนักเรียนที่มีผลสัมฤทธิ์สูงและต่ำกลุ่มละ 67 คน กลุ่มตัวอย่างได้รับการวัดตัวแปรร่วมด้วยแบบทดสอบอ่านเข้าใจ และแมททริคก้าวหน้า สอบวัดการคิดรวบยอดในวิชาภาษาไทย สังคมศึกษา วิทยาศาสตร์และทักษะการคิดก่อนเริ่มการทดลอง ระหว่างการทดลองกลุ่มทดลองได้รับการฝึกทักษะการรู้คิดจาก ชุดการเรียนที่ผู้วิจัยสร้างขึ้นจำนวน 32 ชุด เป็นกิจกรรมสอนแทรก ในชั่วโมงเรียนแต่ละชุดใช้เวลา 15 นาที กลุ่มเปรียบเทียบ ได้รับการสอนตามหลักสูตรปรกติ เมื่อสิ้นสุดการฝึกครบทุกชุดแล้ว กลุ่มตัวอย่างทั้งหมดได้รับการสอบวัดการคิดรวบยอดในวิชาภาษาไทย สังคมศึกษา วิทยาศาสตร์และทักษะการคิดอีกครั้งหนึ่ง พบว่า กลุ่มที่ได้รับการฝึกทักษะการรู้คิด มีคะแนนเปลี่ยนแปลงเฉลี่ย สูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการสอนตามปรกติทุกรายวิชา โดยนักเรียน กลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์สูงมีคะแนนเปลี่ยนแปลงเฉลี่ยสูงกว่านักเรียน กลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำ ด้านทักษะการคิด แต่คะแนนวิชาภาษาไทย และสังคมศึกษาไม่แตกต่างกัน ผลการทดสอบปฏิสัมพันธ์ระหว่าง กลุ่มการเรียนกับกลุ่มผลสัมฤทธิ์ ในวิชาสังคมศึกษา กลุ่มทดลอง และกลุ่มเปรียบเทียบในกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์สูงมีมากกว่า ความแตกต่างระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบ ในกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำ แต่ในวิชาภาษาไทยและทักษะการคิด ไม่แตกต่างกัน กลุ่มที่ได้รับการฝึกทักษะการรู้คิดมีคะแนนเฉลี่ย หลังการเรียนสูงกว่ากลุ่มที่ได้รับการสอนตามปรกติทุกรายวิชา ในวิชาภาษาไทยมีความแตกต่างระหว่างกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์สูง และต่ำแต่ในวิชาสังคมศึกษา วิทยาศาสตร์และทักษะการคิด ไม่แตกต่างกัน ในวิชาภาษาไทยและสังคมศึกษา ความแตกต่าง ระหว่างกลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบในกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์สูง มีมากกว่ากลุ่มทดลองและกลุ่มเปรียบเทียบในกลุ่มที่มีผลสัมฤทธิ์ต่ำ สำหรับในวิชาวิทยาศาสตร์และทักษะการคิด ปฏิสัมพันธ์ดังกล่าว ไม่มีนัยสำคัญ