การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาปัญหา และความรุนแรงในการแพร่กระจาย ของวัชพืชน้ำในบึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ เพื่อหาแนวทางในการดำเนินการควบคุม การแพร่กระจายของวัชพืชน้ำที่มีประสิทธิผล โดยทำการศึกษา ชนิด ประเภท ปริมาณความ หนาแน่น ความรุนแรงของวัชพืชน้ำแต่ละชนิด รวมทั้งองค์ประกอบที่เป็นปัจจัยในการ แพร่กระจายของวัชพืชน้ำเหล่านั้น ระหว่างเดือนตุลาคม พ.ศ. 2543 ถึง เดือนมีนาคม พ.ศ. 2544 ผลการวิจัยพบว่า พบวัชพืชน้ำ 14 วงศ์ 19 ชนิด ในบริเวณที่มีการแพร่กระจายของวัชพืชน้ำสูง ปริมาณมวลชีวภาพของวัชพืชน้ำโดยเฉลี่ยรวม 9,639.3 กรัมต่อตารางเมตร อัตราเฉลี่ย ของการแพร่กระจายคิดเป็นร้อยละ 24.99 ของพื้นที่ผิวน้ำทั้งหมด (มาตรฐานเฉลี่ยปกติ ของ Ross & Lembi (1999) เท่ากับ ร้อยละ 20.0 ของพื้นที่ผิวน้ำ) วัชพืชน้ำที่มี ปริมาณมวลชีวภาพ และการแพร่กระจายเกินสมดุลในระบบนิเวศน์อย่างรุนแรง ได้แก่ จอก หูหนู ผักตบชวา สาหร่ายเส้นด้าย สาหร่ายหางกระรอก สาหร่ายพุงชะโด สาหร่ายข้าว เหนียว บัวหลวง บัวสาย และผักบุ้ง ปัจจัยที่ทำให้มวลชีวภาพ และการแพร่กระจายเกิน สมดุลในระบบนิเวศน์ของวัชพืชน้ำเหล่านี้ คือ ธาตุอาหาร คุณสมบัติของน้ำ และสภาพ ทางกายภาพของบึงบอระเพ็ด รวมทั้งกิจกรรมการใช้ประโยชน์ของมนุษย์ แนวทางในการจัดการวัชพืชน้ำที่เหมาะสมคือ การกำจัดวัชพืชน้ำที่เกินสมดุลใน ระบบนิเวศน์ และการป้องกันการแพร่กระจายหลังการกำจัดเพื่อไม่ให้วัชพืชน้ำเหล่านี้ กลับมาเจริญเติบโตเกินสมดุลในระบบนิเวศน์อีก