กะเพรา (~iOcimum sanctum~i) เป็นพืชล้มลุกที่มีการใช้ทั้งในการประกอบอาหาร และเป็นสมุนไพรในการรักษาโรคต่าง ๆ เช่น แก้ปวดท้อง แก้อักเสบ และแก้เครียด เป็นต้น มีรายงานการศึกษาพบว่าสารสกัดจากใบกะเพราสามารถต้านการก่อกลายพันธุ์ของรังสีที่ กระทำต่อโครโมโซมของหนูถีบจักร และมีค่าความเป็นพิษเฉียบพลันในหนูถีบจักร แต่ไม่ก่อ ให้เกิดการกลายพันธุ์ในแบคทีเรีย จึงสนใจที่จะศึกษาความเป็นพิษ ฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์และ ฤทธิ์ต้านการก่อกลายพันธุ์ของสารก่อกลายพันธุ์ที่เป็นตัวแทนของสารก่อกลายพันธุ์ ที่มีกลไกต่างกัน 3 กลไก คือ สารก่อกลายพันธุ์โดยตรง สารก่อกลายพันธุ์โดยอ้อม และ สารก่อกลายพันธ์ที่มีผลต่อสาย สปินเดิล โดยเลือกใช้ ไมโตมายซิน ซี, ไซโคลฟอสฟามายด์ และ โคชีซินเป็นตัวแทน ตามลำดับ โดยทำการศึกษาด้วยวิธี ไมโครนิวเคลียสจากเซลล์ เม็ดเลือดแดงอ่อนของหนูถีบจักรสายพันธุ์ ICR การทดลองนี้ใช้สารสกัดด้วย 70% แอลกอฮอล์ ของใบกะเพรา (OE) ป้อนให้กับหนูถีบจักรสายพันธุ์ ICR เป็นเวลา 21 วัน เพื่อ (1) ทดสอบความเป็นพิษเฉียบพลัน (Acute toxicity) (2) ทดสอบฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ (Mutagenicity) ที่ 1, 7, 14 และ 21 วัน (3) ทดสอบการยับยั้งการกระตุ้นให้เกิด การกลายพันธุ์ (Antimutagenicity) ในเซลล์เม็ดเลือดแดงของหนูถีบจักรที่กระตุ้นด้วย สารก่อกลายพันธุ์ทั้ง 3 ที่ 1, 7, 14 และ 21 วัน หลังการทดลองพบว่า (1) OE ไม่มีความ เป็นพิษเฉียบพลันในปริมาณการป้อนที่ 7.5 กรัม/1 กก ของ นน. ตัว (2) OE ไม่มีความเป็นพิษ ในการทำให้เกิดไมโครนิวเคลียสที่การป้อน 2500 มก/1 กกของน้ำหนักตัว และ (3) OE ที่ป้อนให้หนูในปริมาณ 2500 มก/1 กก ของ นน. ตัว สามารถลดการเกิดไมโครนิวเคลียส จากการกระตุ้นด้วยสารก่อกลายพันธุ์ทั้ง 3 ตัว คือไซโคลนฟอสฟามายด์ โคชีซิน และไมโต มายซิน ซี ตามลำดับ อย่างไรก็ตาม การลดอย่างมีนัยสำคัญนี้เกิดในหนูเพศผู้ ในกลุ่ม ที่ได้รับสารไซโคลฟอสฟามายด์หลังการป้อน OE เป็นเวลา 14 วัน และสามารถลดการเกิด ไมโครนิวเคลียสจากการกระตุ้นด้วยโคชีซินในหนูเพศเมีย หลังได้รับ OE เป็นเวลา 14 วัน สรุปว่า OE ไม่มีความเป็นพิษ ไม่มีฤทธิ์ก่อกลายพันธุ์ และสามารถต้านการก่อกลายพันธุ์ ที่เกิดจากการกระตุ้นของไซโคลฟอสฟามายด์ และโคชีซิน กะเพราจึงเป็นพืชที่ปลอดภัย ต่อการบริโภคและมีคุณสมบัติต้านการก่อกลายพันธุ์