ในการพัฒนาดินสุรินทร์ เพื่อการขึ้นรูปด้วยวิธีการ หล่อแบบ มีจุดมุ่งหมายเพื่อที่จะทดสอบคุณสมบัติทางกายภาพ และคุณสมบัติทางเคมีของดินสุรินทร์แหล่งบ้านใหม่ และดินสุรินทร์ แหล่งบ้านน้ำคลำ ทดสอบส่วนผสมของเนื้อดินสโตนแวร์ โดยการ ทดสอบทำการสุ่มตัวอย่างแบบเจาะจงจากตารางสามเหลี่ยมด้าน เท่า ใช้วัตถุดิบคือดินสุรินทร์แหล่งบ้านใหม่ ดินขาวระนอง และ หินฟันม้า จำนวน 36 ตัวอย่าง และดินสุรินทร์แหล่งบ้านน้ำคลำ ดินขาวระนอง และหินฟันม้า จำนวน 36 ตัวอย่าง โดยเผาใน อุณหภูมิ 1,250 องศาเซลเซียส จากนั้นคัดเลือกส่วนผสมที่ เหมาะสมที่สุดของส่วนผสมเนื้อดินในแต่ละแหล่ง นำมาขึ้นรูป ด้วยวิธีการหล่อแบบ พบว่า เนื้อดินทั้งสองแหล่งมีการหดตัว ก่อนเผาจะอยู่ในช่วงร้อยละ 6-7 มีความแข็งแรงระหว่าง 23.37-25.58 kg/cm(2) หลังการเผาเนื้อดินมีการหดตัว มากและมีความทนไฟสูง เนื่องจากเนื้อดินมีปริมาณอลูมิน่าผสม อยู่มาก ซึ่งผลวิเคราะห์ทางเคมีของดินสุรินทร์แหล่งบ้านใหม่มี ดังนี้ SiO(,2)60.0, Al(,2)O(,3) 19.0, Fe(,2)O(,3) 6.8, CaO 0.6, MgO 0.5, K(,2)O 1.4, Na(,2)O 0.3 และ L.O.I 9.0 ส่วนดินสุรินทร์แหล่งบ้านน้ำคลำมีผลวิเคราะห์ ทางเคมีดังนี้ SiO(,2) 57.0, Al(,2)O(,3) 24.4, Fe(,2) O(,3) 4.3, CaO 0.4, MgO 0.5, K(,2)O 0.5, Na(,2)O 0.4 และ L.O.I. 12.5 และพบว่า ดินสุรินทร์แหล่งบ้านใหม่ ที่เหมาะสมที่สุดสำหรับการขึ้นรูปด้วยวิธีการหล่อแบบ มีส่วนผสม ดังนี้ ดินสุรินทร์แหล่งบ้านใหม่ ร้อยละ 30 ดินขาวระนอง ร้อยละ 50 หินฟันม้า ร้อยละ 20 โดยที่เนื้อผลิตภัณฑ์มีการ ทรงตัวที่ดีในขณะทำการขึ้นรูป ซึ่งภายหลังจากการเผาเนื้อ ผลิตภัณฑ์มีความแกร่ง มีสีน้ำตาลแดง และเหมาะสมกับเคลือบ เฟลสปาร์ พบว่าดินสุรินทร์แหล่งบ้านน้ำคลำที่เหมาะสมที่สุด สำหรับการขึ้นรูปด้วยวิธีการหล่อแบบ มีส่วนผสมดังนี้ ดินสุรินทร์ แหล่งบ้านน้ำคลำ ร้อยละ 40 ดินขาวระนอง ร้อยละ 30 หิน ฟันม้า ร้อยละ 30 ซึ่งภายหลังจากการเผาเนื้อผลิตภัณฑ์มีความ แกร่ง และมีสีเทานวล และมีความเหมาะสมกับเคลือบเฟลสปาร์