ภาวะโลหิตจางจากการขาดสารอาหารยังคงเป็นปัญหาด้านการสาธารณสุขและ กระทบต่อสุขภาพประชากรทั่วไป ประมาณกันว่ามีประชากรโลกถึง 30% ที่มีภาวะโลหิตจาง โดยเฉพาะในประเทศกำลังพัฒนารวมทั้งประเทศไทย การศึกษาครั้งนี้เป็นแบบพรรณามี วัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมการบริโภคอาหารและภาวะโลหิตจาง โดยใช้แบบสัมภาษณ์ ความถี่อาหารบริโภคกึ่งปริมาณเป็นเครื่องมือในการวัดพฤติกรรมการบริโภคอาหารและ ใช้ค่าฮีมาโตคริตเป็นตัววัดภาวะโลหิตจาง ประชากรคือครอบครัวของผู้ป่วยผู้ที่เคยรับ การรักษาภาวะโลหิตจางจากการขาดสารอาหารและได้ขึ้นทะเบียนที่โรงพยาบาลพระแสง อ.พระแสง จ.สุราษฎร์ธานี ในปี พ.ศ. 2544 จำนวน 53 ครอบครัว ทำการเลือกกลุ่ม ตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจงตามที่อยู่อาศัยที่อยู่ในพื้นที่ในความรับผิดชอบของโรงพยาบาล พระแสง ได้ 11 ครอบครัว และได้คัดออกจากการเป็นกลุ่มตัวอย่าง 2 ครอบครัวเนื่องจาก การย้ายถิ่น รวมกลุ่มตัวอย่างทั้งสิ้น 27 รายประกอบด้วยผู้ป่วย 9 ราย และสมาชิกใน ครอบครัว 18 ราย ผลการศึกษาพบว่าในกลุ่มที่เป็นผู้ป่วย 9 ราย หายเป็นปกติ 44.4% กลับมีภาวะ โลหิตจางซ้ำอีก 33.3% และกำลังรักษา 22.2% ส่วนกลุ่มสมาชิกของครอบครัวพบว่า มีภาวะโลหิตจาง 22.2% รวมทั้งสิ้นมีผู้ที่มีภาวะโลหิตจาง 33.3% โดยเป็นโลหิตจางระดับ 1 มากที่สุด (29.6%) ลักษณะทั่วไปของกลุ่มตัวอย่างเป็นหญิง 66.7% ชาย 33.3% มีอายุในช่วง 21-40 ปี 40.7% และ 14-20 ปี 33.3% ส่วนใหญ่ (63%) มีรายได้ เฉลี่ยไม่เกินเดือนละ 5,000 บาท ภาวะโภชนาการและสุขภาพ พบว่า 70.4% มีค่า BMI อยู่ในช่วงปกติ (18.5-24.99 kg/m(2)) และตรวจพบว่ามีเปลือกตาล่างซีด 22.2% พฤติกรรมการบริโภคอาหารโดยเปรียบเทียบค่าเฉลี่ยความถี่ในการบริโภคอาหาร ต่อวันชนิดของอาหารและค่าเฉลี่ยปริมาณสารอาหารที่คำนวณได้จากแบบสัมภาษณ์ ระหว่าง กลุ่มปกติกับกลุ่มโลหิตจาง ระดับ 1 พบว่าในผู้ชายบริโภคอาหารพวกเนื้อ ข้าว ถั่ว และเครื่องปรุง บ่อยกว่า แต่ชนิดของอาหารคล้ายคลึงกันส่วนปริมาณของธาตุเหล็ก วิตามินบี 12 และโฟเลต ได้รับเฉลี่ยวันละ 6.35 mg, 1.42 (+,m)g, 30.11 (+,m)g : 8.02 mg, 0.9 (+,m)g, 41.28 (+,m)g ตามลำดับ สำหรับในผู้หญิงพบว่าค่าเฉลี่ย ความถี่ในการบริโภคอาหารพวกต่างๆ ต่อวันใกล้เคียงกัน แต่ชนิดของอาหารต่างกัน เล็กน้อย ส่วนปริมาณธาตุเหล็ก วิตามินบี 12 ที่ได้รับเฉลี่ยต่อวันมากกว่าเล็กน้อย ขณะที่ได้รับโฟเลตน้อย ส่วนกลุ่มโลหิตจางระดับ 2 พบว่ามีความถี่ในการบริโภค ชนิด ของอาหารและปริมาณสารอาหารที่คำนวณได้น้อยกว่าทุกกลุ่ม ผลจากการศึกษาครั้งนี้ชี้ให้เห็นว่าในการป้องกันภาวะโลหิตจาง บุคคลควรได้ บริโภคอาหารพวกเนื้อสัตว์ต่างๆ รวมผลิตภัณฑ์ พืชผักและผลไม้ที่อุดมด้วยธาตุเหล็ก วิตามินบี 12 และโฟเลต ประมาณ 2 ครั้งต่อสัปดาห์เป็นอย่างน้อย นอกจากนี้ปริมาณ ของอาหารที่บริโภครวมทั้งการเลือกชนิดของอาหารที่มีปริมาณสารอาหารที่จำเป็น ต่อการสร้างเม็ดเลือดแดงก็มีความสำคัญในการป้องกันภาวะโลหิตจาง