การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประยุกต์ใช้วิธีการบำบัดดินด้วยการเติม ปูนขาวเพื่อลดความสามารถในการละลายน้ำของโลหะหนักที่ปนเปื้อนในดิน โดยศึกษาในดิน ชุดโคราชและดินชุดบางเลนที่สังเคราะห์การปนเปื้อนสังกะสีที่ 100 200 และ 300 มิลลิกรัม ต่อดินแห้ง 1 กิโลกรัม ตามลำดับ และทองแดงที่ 25 50 และ 75 มิลลิกรัมต่อดินแห้ง 1 กิโลกรัม ตามลำดับ ใช้อัตราส่วนปูนขาวที่ร้อยละ 10 และร้อยละ 20 ของน้ำหนักดินแห้ง ผลการวิจัยพบว่าเมื่อเติมปูนขาวลงในดินที่ปนเปื้อนสังกะสีและทองแดง สามารถลด ความสามารถในการละลายของสังกะสีและทองแดงที่ปนเปื้อนอยู่ในดินได้ พบว่าประสิทธิภาพ การบำบัดดินในดินชุดโคราชมีมากกว่าในดินชุดบางเลนอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) โดยประสิทธิภาพการบำบัดดินเฉลี่ยของดินชุดโคราชและดินชุดบางเลนเท่ากับร้อยละ 99.38 และ 92.35 ตามลำดับ อัตราส่วนของปูนขาวที่ใช้ในการบำบัดดินที่ร้อยละ 10 และร้อยละ 20 มีประสิทธิภาพไม่ต่างกัน โดยที่อัตราส่วนปูนขาวที่ร้อยละ 10 และร้อยละ 20 มีประสิทธิภาพ เฉลี่ยเท่ากับร้อยละ 95.58 และ 96.15 ตามลำดับ เมื่อพิจารณาถึงปริมาณการปนเปื้อนของ โลหะหนักในดินและประสิทธิภาพการบำบัดดิน พบว่าปริมาณการปนเปื้อนของสังกะสีในดิน และประสิทธิภาพการบำบัดดินมีความสัมพันธ์เชิงเส้นและมีทิศทางเดียวกันที่ระดับนัยสำคัญ ทางสถิติ 0.01 เช่นเดียวกับกรณีปริมาณการปนเปื้อนของทองแดงในดินและประสิทธิภาพการ บำบัดดินมีความสัมพันธ์เชิงเส้นและมีทิศทางเดียวกันที่ระดับนัยสำคัญทางสถิติ 0.05 การวิจัยครั้งนี้สรุปได้ว่า วิธีการเติมปูนขาวสามารถบำบัดดินที่ปนเปื้อนสังกะสี และทองแดงได้ดีทั้งในดินชุดโคราชและดินชุดบางเลน โดยในดินชุดโคราชมีประสิทธิภาพการ บำบัดดินดีกว่า ปริมาณการปนเปื้อนของโลหะหนักที่มากจะมีประสิทธิภาพการบำบัดที่ดีกว่า ส่วนของปริมาณปูนขาวที่ใช้ในการบำบัดดินที่ร้อยละ 10 และร้อยละ 20 ให้ประสิทธิภาพการ บำบัดไม่ต่างกัน ดังนั้นปริมาณปูนขาวที่เหมาะสมคือ ร้อยละ 10