การป้องกันอันตรายที่เกิดจากความสั่นสะเทือนและแขนวิธีหนึ่งคือการสวมถุงมือ อย่างไรก็ตามมักพบว่าคนงานไม่นิยมสวมถุงมือในขณะปฏิบัติงานเนื่องจากไม่สะดวกสบาย ขณะสวมใส่ ดังนั้นแนวทางหนึ่งที่สามารถลดความสั่นสะเทือนได้ก็คือ การนำวัสดุมาหุ้ม ที่ด้ามจับของเครื่องมือนั้น ในการศึกษาครั้งนี้จึงได้ทำการทดลองศึกษาเปรียบเทียบความสั่นสะเทือนที่ เกิดขึ้นที่มือของคนงานเจียรหินเมื่อใช้มือเปล่ากับการสวมถุงมือ 3 ชนิด (Lycra coton with viscoelastic, Polyurethane with viscoelastic และถุงมือหนัง เฟอร์นิเจอร์) และการนำวัสดุที่ใช้ทำถุงมือมาหุ้มที่ด้ามจับของเครื่องมือ โดยศึกษา ค่าความสั่นสะเทือนแยกแต่ละความถี่ตาม Octave band center frequency (16, 31.5, 63, 125, 250, 500, 1000 และ 2000 Hz) และค่าความสั่นสะเทือนรวม 3 แกน (Xh, Yh, Zh) ผลการศึกษาพบว่าถุงมือและวัสดุหุ้มด้ามจับชนิด Lycra cotton และ Polyurethane สามารถลดความสั่นสะเทือนที่ความถี่ 16, 125, 250 และ 500 Hz ถุงมือหนังเฟอร์นิเจอร์ ลดเฉพาะที่ความถี่ 16 Hz แต่วัสดุหุ้มด้ามจับหนังเฟอร์นิเจอร์สามารถลดที่ความถี่ 16, 125, 250, 500 และ 1000 Hz ทั้งนี้ถุงมือที่มีประสิทธิภาพที่ดีที่สุดในการลดค่า ความสั่นสะเทือนรวมเทียบกับมือเปล่าคือถุงมือชนิด Lycra cotton มีค่าเท่ากับ 39.96% ส่วนในรูปวัสดุหุ้มด้ามจับ คือชนิดหนังเฟอร์นิเจอร์ มีค่าเท่ากับ 38.84% วัสดุชนิด Lycra cotton และ Polyurethane ไม่มีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติในทุกความถี่ แต่ทั้ง 2 ชนิดมีความแตกต่างกับชนิดหนังเฟอร์นิเจอร์ที่ความถี่ 125, 250 และ 500 Hz วัสดุหุ้มด้ามจับมีประสิทธิภาพดีกว่าถุงมือที่ความถี่ 63, 125, 250 และ 500 Hz แต่ค่าความสั่นสะเทือนรวมของถุงมือและวัสดุหุ้มด้ามจับไม่มีความ แตกต่างกัน ในการศึกษาเปรียบเทียบค่าความรู้สึกของคนงานพบว่าคนงานมีความพึงพอใจ ในรูปของวัสดุหุ้มด้ามจับมากกว่าการใช้ถุงมือในชนิด Lycra cotton และหนังเฟอร์นิเจอร์ ผลการศึกษานี้สามารถใช้เป็นแนวทางในการประยุกต์นำวัสดุลดแรงสั่นสะเทือนมาใช้ใน รูปของวัสดุหุ้มด้ามจับเพื่อลดค่าความสั่นสะเทือนที่มือได้