การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ แบบภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษา พฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของนักเรียนนายสิบทหาร และปัจจัยต่างๆ ที่มีผล ต่อพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ คัดเลือกกลุ่มตัวอย่างแบบแบ่งชั้นภูมิ (Stratified Random Sampling) จากโรงเรียนนายสิบเหล่าวิทยาการต่างๆ ใน กรุงเทพมหานครและต่างจังหวัด จำนวน 1,325 คน เก็บรวบรวมข้อมูลโดยใช้แบบสอบถาม แล้วนำมาวิเคราะห์ ร้อยละ, ค่าเฉลี่ย, ค่าเบี่ยงเบนมาตรฐาน และ Contingency Coefficient ผลการวิจัยพบว่า นักเรียนนายสิบทหารบกมีพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ ร้อยละ 82.6 ผลการวิเคราะห์ข้อมูลโดยการวิเคราะห์สัมประสิทธิ์การจรณ์พบว่า ปัจจัยภายใน ได้แก่ ทัศนคติต่อเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ ความตั้งใจต่อการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ปัจจัย ภายนอกได้แก่ ความสัมพันธ์ภายในครอบครัว การสนับสนุนและควบคุมของบิดามารดาต่อการดื่ม เครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ ความคาดหวังของสังคมต่อการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ พฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ของบุคคลในครอบครัว พฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่ม ที่มีแอลกอฮอล์ของเพื่อน มีความสัมพันธ์กับพฤติกรรมการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากการศึกษาครั้งนี้ หน่วยงานที่รับผิดชอบสุขภาพนักเรียนนายสิบทหารบก คือ กรมแพทย์ทหารบก ควรมีนโยบายเชิงรุกในด้านการป้องกันการเกิดโรคต่างๆ ที่เกิดจากการ แอลกอฮอล์ และพฤติกรรมเสี่ยงทางสุขภาพหลังการดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ โดยการ ปลูกฝังทัศนคติและค่านิยมการไม่ดื่มเครื่องดื่มที่มีแอลกอฮอล์ รวมทั้งทักษะในการปฏิเสธ การเชิญชวนได้