การศึกษาวิจัยครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์มุ่งที่จะศึกษาแนวทางการสื่อความหมายธรรมชาติใน พื้นที่อุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน โดยการศึกษาสถานภาพของสื่อ วิธีการสื่อความหมาย ความต้องการของนักท่องเที่ยว และความคิดเห็นจากผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้อง ในการศึกษาวิจัย ครั้งนี้ ใช้วิธีการรวบรวมข้อมูลจากเอกสาร จากการสังเกตโดยใช้แบบสำรวจ การสัมภาษณ์ และการใช้แบบสอบถาม โดยทำการสัมภาษณ์เจ้าหน้าที่ป่าไม้เฉพาะผู้มีส่วนเกี่ยวข้องกับการสื่อ ความหมายธรรมชาติจำนวน 7 ราย กลุ่มผู้มีส่วนเกี่ยวข้องจำนวน 3 ราย และกลุ่มตัวอย่าง นักท่องเที่ยวจำนวน 184 ราย วิเคราะห์ข้อมูลครั้งนี้โดยใช้คอมพิวเตอร์ สำหรับสถิติที่ใช้ วิเคราะห์ ได้แก่ ค่าเฉลี่ย ร้อยละ และการวิเคราะห์ไค-สแควร์ (Chi-Square test) การศึกษาครั้งนี้พบว่าสถานภาพของสื่อความหมายธรรมชาติในอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน ประกอบไปด้วย สื่อบุคคล คือ เจ้าหน้าที่ เครื่องหมาย แผ่นป้าย สัญลักษณ์ สิ่งพิมพ์ โสต ทัศนูปกรณ์ ห้องแสดงนิทรรศการ เส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ และผู้ทำหน้าที่สื่อความหมาย แก่นักท่องเที่ยว ซึ่งได้แก่ พนักงานพิทักษ์ป่า ทำหน้าที่อำนวยความสะดวก ให้ความรู้ ความ เข้าใจแก่นักท่องเที่ยวในส่วนของหน่วยงานอื่นๆ ได้แก่ การท่องเที่ยวแห่งประเทศไทย บริษัท นำเที่ยวเอกชน ไม่ได้เข้ามามีส่วนร่วมในการจัดการสื่อความหมายในพื้นที่อุทยานแห่งชาติ แก่งกระจาน ในส่วนของนักท่องเที่ยว สื่อที่ได้พบและใช้ส่วนใหญ่ ได้แก่ เครื่องหมาย แผ่นป้าย และสัญลักษณ์ นักท่องเที่ยวส่วนใหญ่มีความพึงพอใจต่อสื่อในระดับปานกลาง และเห็นว่าควรมี การเพิ่มปริมาณ และเนื้อหาในเรื่องความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติ สำหรับแนวทางการสื่อความหมายธรรมชาติ พบว่าควรเป็นการดำเนินงานร่วมกัน ของ เจ้าหน้าที่ผู้ทำหน้าที่สื่อความหมายในพื้นที่และหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ทั้งภาครัฐ และเอกชน โดยควรปรับปรุงคุณภาพของสื่อที่มีอยู่เดิม และเพิ่มในส่วนของปริมาณ รูปแบบ และเนื้อหา โดยเฉพาะในเรื่องของความรู้เกี่ยวกับธรรมชาติสภาพแวดล้อม โดยมีเนื้อหาที่เหมาะสมกับ สื่อแต่ละชนิด นอกจากนี้ สื่อความหมายควรมีความสากล