งานวิจัยนี้เป็นการศึกษา ผลของการเติมอะลูมิเนียมออกไซด์เข้าไปในแบเรียมเฟอร์ไรท์ โดยใช้เครื่องฮีสเตอรีซิสกราฟ และ มอสบาวเออร์ สเปคทรอสโคปี จากค่าของ saturation magnetization, hyperfine field, isomer shift, quadrupole splitting, half width และ พารามิเตอร์อื่นๆ ที่ได้จากการเติม อะลูมิเนียมออกไซด์เข้าไปในแบเรียมเฟอร์ไรท์ได้ ในช่วงแรกของการเตรียมแบเรียมเฟอร์ไรท์ ในสัดส่วนต่างๆ ของผสมที่ได้จะถูกบดเป็น เวลา 10 ชั่วโมง โดยนำไปเผาครั้งแรกที่อุณหภูมิ 1300 degree C เป็นเวลา 2 ชั่วโมง โดย อัตราการเพิ่มอุณหภูมิเป็น 4 degree C/นาที ภายใต้ ออกซิเจนแก๊ส การเผาครั้งนี้ก็เพื่อ ต้องการให้สารที่เตรียมเกิดเป็นเฟอร์ไรท์ โดยวิธี solid state reaction จากนั้นนำสารที่ ได้นี้ไปบดให้ละเอียดอีกครั้งเป็นเวลา 7 ชั่วโมง เพื่อต้องการให้ได้อนุภาคของสารมีขนาด ประมาณ 1 ไมครอน แล้วจึงนำสารที่ได้จากการบดไปอัดเป็นเม็ด และนำเม็ดสารที่ได้ไปเผาอีก ครั้งที่อุณหภูมิ 1300 degree C ในอากาศ เป็นเวลา 24 ชั่วโมง ระหว่างกระบวนการเผาจะทำให้ ขนาดอนุภาคของเฟอร์ไรท์ใหญ่ขึ้นและมีความหนาแน่นมากขึ้น หลังจาก การเตรียมแบเรียมเฟอร์ไรท์เรียบร้อยแล้ว โครงสร้างผลึกถูกศึกษาโดย X-ray diffractometer (XRD) การเข้าแทนที่บางตำแหน่งของเหล็กด้วยอะลูมิเนียม ศึกษาจากการวัด ฮีสเตอรีซิสกราฟ โดยจะพบว่า saturation magnetization, M(,s), มีค่าลดลงอย่างสม่ำเสมอ เมื่ออะลูมิเนียมเข้าไปแทนที่ตำแหน่งของเหล็ก มอสบาวเออร์สเปกตรัมของแบเรียมเฟอร์ไรท์ ที่เติมอะลูมิเนียมออกไซด์ลงไป 0.1, 0.2, 0.4 และ 0.6 นั้น มีตำแหน่งของเส้นสเปกตรัมอยู่ 4 ซับสเปกตรัม คือ 12k, 4f(,iv)+2a, 4f(,vi) และ 4e เนื่องมาจาก 5 ตำแหน่งของไอออนของ เหล็กที่มีสมมาตรต่างกัน ส่วน half width ของเส้นมอสบาวเออร์ที่ตำแหน่ง 4f(,iv)+2a sextets จะมีความกว้างของเส้นสเปกตรัมเพิ่มขึ้น เมื่อไอออนของอะลูมิเนียมเข้าไปแทนที่ตำแหน่งไอออน ของเหล็ก ส่วน sextets อื่นๆ นั้นพบว่าความกว้างของเส้นสเปกตรัมไม่เพิ่มขึ้นเลย ดังนั้น ความกว้างของเส้นสเปกตรัมที่เพิ่มขึ้นและการลดลงอย่างสม่ำเสมอของ saturation magnetization เป็นผลอันเนื่องมาจากไอออนของอะลูมิเนียมเข้าไปแทนที่บางตำแหน่งไอออนของ เหล็กใน 2a sites.