การวิจัยครั้งนี้ เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ มีวัตถุประสงค์เพื่อหาปัจจัยที่มีผลต่อ การปฏิบัติงานร่วมในลักษณะการทำงานเป็นทีม ระหว่างอาสาสมัครกู้ภัยในสังกัดมูลนิธิ ป่อเต็กตึ้งและร่วมกตัญญู ในเรื่องการช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ ณ จุดเกิดเหตุ ทัศนคติต่อหน่วย กู้ชีพนเรนทร โรงพยาบาลราชวิถี และระดับแรงจูงใจในการปฏิบัติงาน โดยใช้แบบสอบถามอาสา สมัครกู้ภัยในสังกัดมูลนิธิป่อเต็กตึ้ง และร่วมกตัญญู ที่ปฏิบัติงานในเขตพญาไท ราชเทวี ดินแดง ห้วยขวาง และจตุจักร ส่วนใต้ของถนนรัชดาภิเษก ที่ปฏิบัติงานไม่น้อยกว่า 6 เดือน โดยกำหนดตัวอย่างมูลนิธิละ 100 คน รวมเป็น 200 คน เก็บข้อมูลในวันศุกร์ เสาร์ อาทิตย์ ตั้งแต่วันที่ 24 พฤศจิกายน 2542 - 27 ธันวาคม 2542 จากผลการวิจัยพบว่า การปฏิบัติงานร่วมในลักษณะการทำงานเป็นทีมอยู่ในระดับสูง ร้อยละ 59 ความรู้ในการช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ ณ จุดเกิดเหตุอยู่ในระดับสูงร้อยละ 79.5 ทัศนคติต่อหน่วยกู้ชีพนเรนทร โรงพยาบาลราชวิถีอยู่ในระดับดีร้อยละ 56.5 แรงจูงใจอยู่ใน ระดับปานกลาง ร้อยละ 54.5 ความรู้ในการช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ ณ จุดเกิดเหตุ ไม่มีความ สัมพันธ์กับการปฏิบัติงานร่วมในลักษณะการทำงานเป็นทีม ทัศนคติและแรงจูงใจ มีความสัมพันธ์ กับการปฏิบัติงานร่วมในลักษณะการทำงานเป็นทีม อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.005) แรง จูงใจด้านความสัมพันธ์ระหว่างเพื่อนร่วมงาน การนิเทศน์งานทางวิชาการและทัศนคติต่อหน่วย กู้ชีพนเรนทร โรงพยาบาลราชวิถี สามารถอธิบายความผันแปรของการปฏิบัติงานร่วมในลักษณะการ ทำงานเป็นทีมได้ร้อยละ 23.4 ข้อเสนอแนะจากการวิจัยครั้งนี้คือ มูลนิธิต้นสังกัดของอาสาสมัครกู้ภัยและศูนย์ กู้ชีพนเรนทร โรงพยาบาลราชวิถี ควรมีการประชาสัมพันธ์วัตถุประสงค์และขั้นตอนของการ ปฏิบัติงานให้แก่อาสาสมัครกู้ภัยทราบโดยตรงในรูปแบบของการปฐมนิเทศน์อาสาสมัครกู้ภัย ที่เข้าใหม่ เพื่อความเข้าใจในวิธีการประสานความร่วมในการทำงาน พร้อมทั้งมีการเสริม สร้างแรงจูงใจ ทัศนคติ และมีการอบรมทางวิชาการในเรื่องการช่วยเหลือผู้บาดเจ็บ ณ จุด เกิดเหตุ โดยจัดให้มีการทดสอบความรู้ก่อนการอบรม เพื่อจะได้เพิ่มความรู้ทั้งในด้านทฤษฎี และปฏิบัติในเรื่องที่อาสาสมัครกู้ภัยยังปฏิบัติได้ไม่ถูกต้อง