โรคหัวใจหลอดเลือดเป็นสาเหตุการป่วยและตายที่สำคัญของประเทศไทยรวมทั้ง อำเภอบ้านโป่ง ซึ่งส่งผลกระทบต่อคุณภาพชีวิต ภาระการดูแล และเศรษฐกิจสังคมโดยรวม ของชาติ แต่สามารถควบคุมป้องกันได้ด้วยการค้นหาและกำจัดภาวะเสี่ยง การวิจัยนี้เป็น การศึกษาภาคตัดขวาง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพการมีภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือด และวิเคราะห์ความสัมพันธ์ รวมทั้งอิทธิพลของปัจจัยด้านประชากรเศรษฐกิจและสังคม ด้านพฤติกรรม ด้านจิตสังคมและพันธุกรรมต่อการมีภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือดของ กลุ่มข้าราชการในเขตอำเภอบ้านโป่งที่มีอายุระหว่าง 35-59 ปี จำนวน 833 ราย โดยใช้ ข้อมูลจากโครงการตรวจสุขภาพข้าราชการประจำปีงบประมาณ 2540 ของโรงพยาบาลบ้านโป่ง และติดตามสำรวจข้อมูลเพิ่มเติมจากกลุ่มตัวอย่างเดิม ซึ่งได้รับการตอบกลับร้อยละ 84.6 ผลการวิจัยพบว่า ข้าราชการประมาณครึ่งหนึ่งมีภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือด อยู่ในระดับปานกลาง (ร้อยละ 50.2) และเพียงส่วนน้อยเท่านั้นที่มีภาวะเสี่ยงอยู่ในระดับสูง (ร้อยละ 0.5) โดยข้าราชการชายมีภาวะเสี่ยงสูงกว่าข้าราชการหญิง กลุ่มอาชีพช่างเทคนิคฯ และกลุ่มตำรวจ/ปลัดอำเภอ/นักพัฒนากร รวมทั้งสังกัดกระทรวงเกษตรและสหกรณ์มีภาวะ เสี่ยงสูงกว่ากลุ่มอื่นๆ ผลการวิเคราะห์ถดถอยพหุพบว่า ปัจจัยด้านประชากรเศรษฐกิจและสังคม พฤติกรรม และจิตสังคมและพันธุกรรมที่มีอิทธิพลต่อภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือดของข้าราชการ ได้แก่ อายุ การบริโภคอาหาร ลักษณะงาน ประวัติโรคในครอบครัว และสังกัดหน่วยงาน โดยอายุที่เพิ่มขึ้นแต่ละปี การบริโภคอาหารกลุ่มไข่/หมู/เนื้อ/กุ้ง/หอย/ปู/ปลาหมึก สังกัด กระทรวงเกษตรฯ และลักษณะงานระดับบริหารมีอิทธิพลในการเพิ่มภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจ หลอดเลือด ในขณะที่การบริโภคอาหารกลุ่มพืชผัก/ถั่วต่างๆ และปลามีอิทธิพลในการลด ภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือดอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ โดยตัวแปรทั้งหมดเหล่านี้ สามารถร่วมกันอธิบายภาวะเสี่ยงต่อโรคหัวใจหลอดเลือดของข้าราชการได้ร้อยละ 17.6 ซึ่งผลการวิจัยนี้เป็นไปตามสมมติฐานที่ตั้งไว้ส่วนหนึ่ง