การศึกษานี้เป็นการออกแบบและสังเคราะห์สารประกอบชุดคูมารินเอไมด์ ~b14-16~b และโครแมนเอไมด์ ~b17~b เพื่อพัฒนาเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ การดัดแปลงโครงสร้างทาง ด้านเคมีทำที่ฟังก์ชั่นทั้งสองข้างของเอไมด์ ทางด้านกรดของเอไมด์ คือ 7-hydroxycoumarin และทางด้านเอมีนของเอไมด์ ได้แก่ 1-diphenylmethyl piperazine, tryptamine และ 2-amino-6-methoxyquinoline สารประกอบใหม่ทั้ง 4 สารถูกนำมาทดสอบฤทธิ์ ยับยั้ง lipid peroxidation ในหลอดทดลองด้วยวิธี thiobarbituric acid พบว่า สารประกอบกลุ่มคูมารินเอไมด์ สามารถยับยั้งการเกิด lipid peroxidation ได้ โดย ให้ IC(,50) 110-286 ไมโครโมลาร์ และโครแมนเอไมด์ ~b17~b มีฤทธิ์ดีที่สุด คือมี IC(,50) = 0.17 ไมโครโมลาร์ เมื่อทำการทดสอบฤทธิ์ยับยั้ง lipid peroxidation นอกร่างต่อทั้งทำในหนูถีบจักรปกติ และที่ได้รับบาดเจ็บที่ศีรษะ พบว่า คูมารินเอไมด์ใน ขนาดสูงถึง 200 มก./กก. ไม่ให้ฤทธิ์ยับยั้งอย่างมีนัยสำคัญ ในขณะที่โครแมนเอไมด์ 17 สามารถยับยั้งการเกิด lipid peroxidation นอกร่างได้ 23.80% อย่างมีนัยสำคัญ เมื่อให้ขนาด 100 มก./กก. การศึกษาความสามารถในการจับกับอนุมูล OH โดยวิธี ESR-spin trapping ซึ่งใช้ (+,a)-pheny-tert-butylnitrone (PBN) เป็น spin trap ผลการศึกษาชี้ให้เห็นว่าทั้งสารประกอบกลุ่มคูมารินเอไมด์และโครแมนเอไมด์ มีคุณสมบัติเป็นสารต้านอนุมูลอิสระ โดยสามารถลดปริมาณอนุมูล OH ได้ เป็นผลให้ลด ขนาดสัญญาณของ PBN/OH ได้ การศึกษาเพื่อหาความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างทางเคมี กับการออกฤทธิ์ยับยั้ง lipid peroxidation ของสารประกอบชุดก่อนจำนวน 13 สาร ทำการศึกษาโดยใช้วิธี Classical QSAR และ 3D-QSAR (โปรแกรม Apex-3D และ CoMFA) ผลการศึกษาได้โมเดลทั้งหมด 5 โมเดล ซึ่งให้ค่าความสัมพันธ์ r(2)(,cv) 0.597-0.978 สารประกอบ ~b14-17~b ถูกนำมาทดสอบความสามารถในการทำนายฤทธิ์ของ แต่ละโมเดล ค่าที่ได้จากการทำนายของทุกโมเดล ให้ผลสอดคล้องกับผลที่ได้จากการทดลอง จริงในระดับหนึ่ง โดยโมเดลที่ได้จากโปรแกรม Apex-3D ให้ผลการทำนายที่ถูกต้องที่สุด ซึ่งทำนายสาร ~b17~b ว่ามีฤทธิ์แรงตรงกับการทดลองจริง สำหรับโมเดลจาก Classical QSAR แสดงให้เห็นว่า ฤทธิ์ในการยับยั้ง lipid peroxidation มีความสัมพันธ์กับค่า ทางอิเลคโทรนิค (E(,LUMO), C(,OH)), ความเกะกะของโครงสร้าง (MR) และ ความชอบไขมัน (log P) ของสาร ส่วนโมเดลที่ได้จาก CoMFA ทำนายฤทธิ์ของสาร ~b17~b ได้ต่ำกว่าค่าที่ได้จากการทดลองจริงมาก ซึ่งเป็นผลมาจากการศึกษาใน CoMFA ไม่ได้ ครอบคลุมถึงคุณสมบัติการชอบไขมันของสาร ดังนั้น คุณสมบัติของโครงสร้างทางฟิสิกส์เคมี ต่อการเข้าถึงบริเวณที่ออกฤทธิ์ในร่างกาย ควรถูกนำมาพิจารณาร่วมด้วยในการออกแบบ ยาใหม่